Ildfar is een band uit Scandinavië waarvan de kiemen al in 1994 werden gelegd. Gek dat er zelden iets van uitkwam tot 2026, maar soms staat het leven een artistieke revelatie in de weg. Gemakshalve wordt Ildfar onder de vlag van “black metal” gestopt, maar dat label klopt niet helemaal. Ja, er zitten grimmige vocalen in en zeker de songstructuren en thematische aandacht voor onder meer de natuur leunen aan bij zwart metaal, maar de vrij relaxte tempo’s en poging tot epische grandeur gaan meer richting folk metal. Nu goed, er zijn in de loop van de jaren wel voldoende bands gebleken die een huwelijk van die twee met overtuiging konden verzorgen en die de moeite waard waren. Ildfar daarentegen schiet absurd tekort. Los van het feit dat de nummers enorm voortkabbelen en zelden tot nooit de nodige adrenaline hebben, duren ze te lang door een oeverloos herkauwen van saaie melodieën, de mix is onevenwichtig van nummer tot nummer en veel van het instrumentarium klinkt plastiekerig digitaal (alweer: vooral de drums). Nummers als ‘Under Maanen’ krijgen een aantal tokkels die klinken alsof ze in een dronken bui werden ingespeeld en gek genoeg prima werden bevonden. Dat had allemaal niet zo erg geweest ware het niet dat de brave man achter dit project zich vooral bedient van cleane zang en die is – sorry – afgrijselijk tenenkrommend slecht. Het idee is dat het episch klinkt en occasioneel kan niet geheel zuivere zang perfect passen (Primordial is een goed voorbeeld) maar dit is echt wanstaltig vals met momenten en pijnlijk genant. Daardoor wordt ‘Der Ligger Et Land’ een schijf die heel makkelijk te negeren valt.

Guy Van Campenhout (39)

Purity Through Fire

Tracklist: 1. Urgaard 2. Hjemkomsten 3. Under Maanen 4. En Svunnen Tid 5. Vi Minnes 6. Naar Alt Der Svartner 7. Solen Vekker Dalen 8. Dom Over Hver En Doed 9. Natteskygger 10. Der Ligger Et Land 11. Voktere Av Tid 12. Svartsinn