Soms is muziek gemaakt om te choqueren, soms om mensen plezier te bezorgen en in het geval van Mylingar allicht om mensen ongemakkelijk te maken. Niet in de zin dat hier afgrijselijk slechte muziek wordt gebracht, maar Mylingar is een allesbehalve makkelijke brok lillend rauw vlees met roestige spijkers om eenieder oortetanus te bezorgen. Dit is rauw, ongecontroleerd, ranzig en diep duister. Een opzettelijk rauwe productie maakt ‘Út’ nog dat beetje meer ontregelend. Mylingar koppelt logge en brute death metal aan de scherpe zijde van de meest kwaadaardige black metal, met riffs die botte weerhaken zijn, voorzien van zoemende slijpschijven en waar repetitieve patronen doorvlochten worden met soms pijnlijke dissonanten. De drums beuken, blazen en blasten als volleerde geschutskoepels alles aan flarden en doorheen dit alles schreeuwt, krijst en brult een grizzlybeer die levend gevild wordt en meer dan kwaad is. De vettige rochelklanken die de man tussen zijn grom gooit, zijn onverwacht maar zeer impactvol. Enfin, dit is écht niet voor doetjes. Vergelijkingen trekken wordt moeilijk, maar een mix van Portal, Autopsy, Ulcerate, Darkthrone en Axis Of Perdition komt misschien een héél klein beetje in de buurt. Sommige duistere muziek bezit de kwaliteit om mensen angst aan te jagen en Mylingar is één van die acts die ongecontroleerd klinkt, bruter overkomt dan de zwaarste death metal en rauwer klinkt dan obscure underground black. Niet voor iedereen weggelegd, maar wie het aandurft, is allicht nooit meer hetzelfde.

Guy Van Campenhout (82)

Amor Fati Productions

Tracklist: 1. Megi 2. Blóð 3. Mitt 4. Rækta 5. Jarðveginn 6. Af 7. Neðan