HelDave, Metal Invaders @ Club Hell, Diest.
Op zondag 15 maart stond er in Club Hell in Diest een eerder gewaagde affiche op het programma. Twee Mexicaanse bands, allebei voor mij compleet onbekend, moesten daar een zondagnamiddag kleur geven. Blijkbaar deinsde het merendeel van het potentiële publiek toch wat terug voor dat avontuur, want veel volk was er allerminst. Wie er niet bij was, had nochtans ongelijk.
Metal Invaders mocht de spits afbijten en deed dat op een manier die eerst voor lichte verwarring zorgde. De intro klonk namelijk als een rechtstreekse knipoog naar een typische mariachi-sfeer, waardoor ik heel even dacht dat ik ergens iets verkeerd begrepen had. Die twijfel verdween echter zodra de band er echt invloog. Wat volgde was een stevige set heavy / thrash metal, gespeeld met volle overtuiging. Metal Invaders bestaat sinds 2016 en heeft voorlopig één full album op zijn naam staan. Hun debuut ‘To The Gods’ kreeg recent nog een nieuwe, heropgenomen versie, wat aantoont dat de band duidelijk verder blijft bouwen aan zijn eigen materiaal. Wat vooral opviel, was de ingesteldheid van de band. Voor hen maakte het duidelijk niets uit dat er amper mensen voor het podium stonden. Ze speelden met evenveel overgave alsof de club afgeladen vol stond. Net dat maakt zo’n optreden sympathiek: geen routineklus, geen plichtmatige passage, maar een groep die er simpelweg het maximum wou uithalen. Dat leverde een energieke set op die meer verdiende dan het beperkte aantal aanwezigen.
*Foto’s: Metal Invaders*
Daarna was het de beurt aan HelDave, eveneens afkomstig uit Huichapan in Mexico, maar muzikaal uit een heel ander vaatje tappende. Waar Metal Invaders eerder op kracht, drive en klassieke thrash attitude mikte, trok HelDave de kaart van de duisternis. Deze black metal band werd in 2021 opgericht en zit dus nog in een relatief vroege fase, maar heeft intussen wel al een eerste volwaardige plaat uit: ‘Demoniac Nightmares’, verschenen op 30 januari 2026. Hun set kreeg onderweg nog een klein bizar kantje toen de bassist op het podium duidelijk problemen had om een snaar te vervangen, terwijl de rest gewoon verder speelde. Dat zorgde even voor een wat rommelig moment, maar tegelijk had het ook iets ontwapenends. Het paste ergens wel bij de rauwe, ongepolijste uitstraling van de band. HelDave bracht een optreden dat qua sfeer en aanpak sterk contrasteerde met Metal Invaders, en net daardoor werkte die combinatie van beide groepen eigenlijk verrassend goed.
*Foto’s: HelDave*
Spijtig genoeg was er één terugkerend pijnpunt: geen van beide bands had een setlist beschikbaar, zelfs niet toen ik er expliciet naar vroeg. Daardoor blijft het gissen welke nummers exact de revue passeerden. Dat is jammer, zeker omdat er duidelijk songs tussen zaten die bleven hangen en naar meer smaakten. Maar soms moet je het ook gewoon doen met de herinnering aan een goed optreden, zonder elk nummer nadien netjes te kunnen catalogeren.
Deze namiddag bewees vooral dat onbekende namen soms voor de aangenaamste verrassingen zorgen. Zowel Metal Invaders als HelDave lieten een gemotiveerde indruk na en maakten duidelijk dat ze niet naar hier waren afgezakt om zomaar hun set af te raffelen. Mochten ze nog eens de oversteek maken naar Europa, en liefst ook opnieuw naar België, dan wil ik hen zonder twijfelen opnieuw aan het werk zien.
Tekst en foto’s: Peter Vangelder.