Het Spaanse tweemanschap Parásito is met dit schijfje toe aan hun tweede deel in de ‘Despoblador’-trilogie. Wie als label Signal Rex ziet staan, weet meestal al waar de klepel hangt en ook hier is het grimmige en rauwe old school black die de klok slaat. Multi-instrumentalist MM bedient zich van eenvoudige en repetitieve schuifelriffs zonder al te veel variatie, waardoor er een haast sjamanistische insteek ontstaat. Dat werkt goed in het vrij lange ‘Huesos Arados’ waar het muzikale thema zichzelf rond een staf wentelt als ware het een vuig serpent. Dat neemt niet weg dat ook de kortere tracks zichzelf netjes bewijzen met een grote dosis misantropie, melancholie en on-Spaanse ijzige koude. De drums klinken weliswaar erg kartonnig door de droge productie, maar dat hoort ergens bij een schijf als deze. Het gitaarwerk is gruizig met veel ruis maar de melodieën van de riffs komen er gelukkig goed genoeg door. Het vocale werk is dan weer een bijna wanhopige schreeuw of een drammerige rochel die wat meer weggestopt zit achter de muzikale muur. Parásito weet te slagen waar veel anderen de mist ingaan door hun eenvoudige riffs pakkend te houden. Het geheel is misschien eerder mistroostig dan misantroop maar het blijft fascineren. Misschien toch eens een oor te luisteren leggen, wie weet of het scheermes open klikt?

Guy Van Campenhout (72)

Signal Rex / Vertebrae

Tracklist: 1. Intro 2. Gull 3. Declive 4. Cascuda III 5. Huesos Arados 6. Outro