Met ‘Severed Heart City’ keert het Ierse duo Steph en Paul O’Sullivan sterker terug dan ooit. Ze bewijzen dat tijd, tegenslag en pijn ook brandstof kunnen zijn voor groei. Na het onderschatte debuut ‘Afterthoughts’ en jaren van onzekerheid klinkt Greywind vandaag hongerig, volwassen en messcherp binnen het moderne emo- en alternative rockgenre. Greywind is in essentie een duo, maar klinkt op plaat als een band die stadions kan vullen. Steph O’Sullivan staat centraal met een stem die tegelijk breekbaar en fel is. Ze zingt niet alleen, ze beleeft elk woord. Haar broer Paul vormt het muzikale tegengewicht met gitaren die snijden, troosten en exploderen waar nodig. Samen creëren ze een sound die ergens zweeft tussen emo, pop punk en alternatieve rock, met invloeden van Jimmy Eat World, My Chemical Romance en hedendaagse anthemrock. De opener ‘Acid Rain’ zet een donkere, dramatische en geladen toon. Het nummer voelt als een emotionele plaats delict en laat horen hoe ver Greywind gegroeid is. De productie is strak, maar laat voldoende ruimte voor rauwheid en dynamiek. Met ‘I.K.A.M.F.’ volgt een mokerslag van amper twee minuten, maar wel eentje die inslaat als een vuistslag. De razendsnelle opbouw naar een gigantisch refrein vat perfect de eerlijkheid samen waar Greywind voor staat. ‘Happy :)’ is een van de meest confronterende tracks op het album. De opgewekte melodie botst frontaal met de donkere thematiek, waardoor de emotionele impact alleen maar groter wordt. Greywind excelleert hier in contrast, iets wat doorheen het hele album terugkomt. Ook ‘Waterfall’, https://www.youtube.com/watch?v=MmJVHindGcE&list=RDMmJVHindGcE&start_radio=1, springt eruit met een sterke gitaarsolo en een verhaal dat balanceert tussen verlangen en emotionele onverschilligheid. ‘Swerve’ voegt daar synths aan toe en toont Greywind op zijn meest bombastische en moderne moment. Een ander hoogtepunt is ‘Moon’, waarin het tempo wordt teruggeschroefd en warmte de bovenhand krijgt. Het nummer ademt empathie en hoop, zonder ooit sentimenteel te worden. Die kwetsbaarheid bereikt haar hoogtepunt op ‘The Scarecrow’, waar Steph een ijzersterke vocale prestatie neerzet in een uitgeklede setting. Afsluiten doet Greywind met ‘Cope In A Coma’, een anthemic track vol licht en vooruitgang. Het voelt als een symbolische uitweg uit de donkere straten van Severed Heart City. De nieuwkomer is compact, intens en vrij van ballast. Elk nummer telt, elk refrein snijdt raak. Greywind klinkt als een band die weet dat dit moment telt en vooral alles geeft. Een indrukwekkende emo-plaat vol lef, emotie en melodische kracht. Absoluut de moeite waard, en meer dan het wachten waard geweest.

Andy Maelstaf (84)

FLG (Frontiers Label Group)

Tracklist: 1. Acid Rain 2. I.K.A.M.F 3. Happy 4. Waterfall 5. Swerve 6. Make-Believe (Love Me) 7. Moon 8. Let’s See If You Can Float 9. The Scarecrow 10. Cope In The Coma