Het Nederlandse Gavran, wat in veel Slavische talen “raaf” betekent, zorgt met ‘The One Who Propels’ voor een derde full-album. Dit gezelschap ging in 2018 van start in Rotterdam en zorgde in 2020 voor een eerste full-album met ‘Still Unavailing’. Twee jaar later was er dan ‘Indistinct Beacon’. Nu zorgt de band, met een lichtjes gewijzigde line-up, voor een derde full-album. Frontman Jamie Kobić kiest dit keer voor gitaar, drums en vocalen. Hij wordt bijgestaan door Freek van Rooyen (gitaar) en Tinus Kardolus (bass, synthesizers, piano), terwijl er ook nog ruimte is voor Marius Prins (extra gitaar en vocals) en Niels Koster (bijkomende vocals). Slechts vijf tracks telt het werkstuk, maar het zijn dan wel lijvige nummers geworden waar een loodzware mix van doom, sludge, shoegaze en post rock deel van uit maken. Toch is het niet zo dat de heren geen variatie brengen in kracht, ritme en tempo. Integendeel zelfs, in elk nummer zorgen ze zo voor een pak variatie, maar de hoofdmoot is log en loodzwaar. En daar hebben wij alvast niets op tegen. Waar we het wel wat moeilijker mee hebben zijn de enorme hoge schreeuwerige vocalen die in elk nummer opduiken en die ons pijn aan de oren bezorgen. Die staan dan wel in groot contrast met de, gelukkig voor ons, meer gebruikte cleane vocalen die we dan weer wel enorm weten te smaken. Zo zorgt Gavran voor een mooi en enorm gevarieerd geheel dat ons alvast weet te boeien en te overtuigen. Enkel jammer van die hoge schreeuwerige vocalen die in elke track ook opduiken. We vragen ons stilletjes af of men daar niets anders kon op vinden. Maar goed, ‘The One Who Propels’ is, naar onze bescheiden mening, toch een album geworden die een pak liefhebbers van post rock, doom en / of sludge over de streep zal weten te trekken.

Luc Ghyselen (83)

Dunk! Records

Tracklist: 1. Okreni 2. Zora 3. Brod 4. Pogon 5. Plutaju