Met ‘Twilight Opera’ levert Asterise al snel een vervolg af op het eind 2024 verschenen ‘Tale Of A Wandering Soul’. Hoewel Asterise als bandnaam wordt gepresenteerd, voelt het geheel vooral aan als het creatieve project van Bartlomiej Mezynski. Hij tekent voor alle composities, teksten en de bas- en gitaarpartijen en bepaalt duidelijk de muzikale koers. Rond hem verzamelt hij een sterke cast met drummer Slawomir Siwak, toetsenist Ariel Perchuk en vocalisten Mike Livas en Arnaud Menard. Muzikaal balanceert Asterise op het snijvlak van old school rock en Europese power metal. Invloeden uit de klassieke hard rock worden verweven met het theatrale karakter van moderne rockopera’s. Dat operagevoel is op de ep alomtegenwoordig, ondanks het beperkte aantal van vier composities. Mja, persoonlijk heb ik ook liever vier goeie nummers in plaats van tien waarvan de rest de boel enkel opvult. Niet toevallig doet het geheel sterk denken aan projecten als Avantasia. Het titelnummer ‘Twilight Opera’, https://www.youtube.com/watch?v=dUDrAj8baE0, zet meteen de toon met een gelaagde opbouw die geduldig wordt uitgesponnen. De muziek groeit stap voor stap, waarbij gitaren en toetsen elkaar aanvullen en versterken. De zang beweegt zich vooral in hogere registers en heeft even tijd nodig, maar wint gaandeweg aan overtuiging. Na drie minuten barst het nummer los in een herkenbaar power metal-gedeelte met stevige riffs en prominente keyboards. ‘Eclipse’ kiest voor een zwaarder en donkerder karakter, met een trage, bijna dreigende introductie. Wanneer de zang inzet, verschuift de focus volledig en ontstaat er een meeslepende spanningsboog. De massieve riffs roepen associaties op met zowel Avantasia als de meer progressieve kant van Ayreon. Met ‘Hope’ toont Asterise zijn gevoeligere zijde. Deze ballad-achtige compositie leunt op sfeer, melodie en een nauwkeurig uitgewerkte gitaarsolo. De toetsen schilderen een breed klankdecor dat perfect aansluit bij het introspectieve karakter. Hier zet ik mijn berucht “streepje” achter. Afsluiter ‘My Way To Heaven’ bouwt voort op de ingeslagen weg zonder grote verrassingen. Het nummer voelt vertrouwd en bevestigt de muzikale identiteit van het project. ‘Twilight Opera’ is daarmee een duidelijke ode aan de klassieke Europese power metal, verpakt als rockopera. Asterise klinkt zeker overtuigend, maar heeft tegelijk het potentieel om met wat rijping nog sterker uit de hoek te komen.

Andy Maelstaf (88)

Inverse Records

Tracklist: 1. Twilight Opera 2. Eclipse 3. Hope 4. On My Way to Heaven