Ambitieus is het minste dat iemand van Tobias Püschner kan zeggen: de brave man blies dit project leven in in 2020 en ‘Dante’ is ondertussen het tweede album. Er is niet over één nacht ijs gegaan voor deze symfonische black en dit album is een eigen interpretatie van de ‘Divina Commedia’. Nu goed, dat hebben al meer black metalbands gedaan maar er zit wel hier zeker solide vakmanschap achter. ‘Dante’ is meer dan schatplichtig aan Dimmu Borgir, vooral omwille van het exorbitante gebruik van keyboards en nog meer omdat Tobias’ stem met momenten die van Shagrath griezelig dicht benadert. Als geheel is het album nogal een vermoeiende rit want alles zit dicht geplamuurd: veel gitaren, veel keys en véél drums. Vooral die laatste zijn behoorlijk dominant in de mix, tot op het punt dat ze geregeld de rest wegduwen. Dat had an sich niet zo erg geweest als de basdrums niet zo opzichtig getriggerd hadden geklonken. Hier en daar klinken de toetsenpartijen ook een zweem te infantiel, maar de brede strijkers en koren (zoals tijdens ‘Storm’) zijn dan weer zeer geslaagd. ‘Dante’ is zeker en vast geen slechte plaat, maar had nog beter geweest indien de heer Püschner misschien iets minder enthousiast geweest in alles met overgave te gebruiken en vooral met een iets meer gebalanceerde mix. In ieder geval: wie geen genoeg krijgt van symfonische black metal die herinneringen oproept aan Dimmu Borgir, Limbonic Art of Odium kan hier ongetwijfeld mee overweg. ‘Dante’ van Daidalos is een oké album, maar het had nog een pak sterker kunnen zijn.

Guy Van Campenhout (70)

Rockshots Records

Tracklist: 1. Dante 2. Inferno 3. Ashes 4. Storm 5. Minos 6. King 7. Styx 8. Gate 9. Dis 10. Phlegeton 11. Malebolge 12. Euphobia 13. Ultimatum