De Duitse formatie St. Unholyness timmert, met een mengeling tussen stoner en doom, sinds 2017 aan de weg. Op 25 december brachten ze hun debuut op de markt ‘Through High Holy Gaze’ een overzicht van acht jaar ‘on the route’ met enkele verrassende pareltjes, waar doom en stoner een perfect huwelijk aangaan met allerhande andere muziekstijlen, je kunt er dus geen label op kleven. En dat trekt ons sowieso over de streep. Na een wat bevreemdende intro ‘Heaven’s Harem’ gaan allerlei potjes open bij ‘Through High Holy Haze’ enerzijds toegankelijk, anderzijds somber en lichtjes psychedelisch zelfs, met links en rechts enkele verrassende wendingen die ons op het verkeerde been zetten. Het duo, want deze band bestaat inderdaad uit amper twee leden, legt zoveel klankentapijtjes voor maar bewandeld ook vocaal een pad aan vele diversiteiten. Waardoor het lijkt alsof er tien muzikanten bezig zijn, en dat is zeer opmerkelijk. Het verbluffende mooie ‘Black Tooth Brothers’, een mooie hommage aan Abbott Brothers is daar een schoolvoorbeeld van. Epische riffs, uiteenlopende vocalen, verbluffend drumwerk en dat allemaal verpakt in zoveel stijlwissels, waardoor er en chaotische brij dreigt te ontstaan. Maar door de melodieuze en zinnenprikkelende aanpak, trapt het duo gelukkig niet in die val. De hypnotiserende wijze waarop St. Unholyness je bij de keel grijpt, doet je weg zweven naar bijzondere oorden waar je lekker gaat headbangen, al dan niet in het donker van de nacht. Je moet maar zelf invullen wat je er echt bij voelt bij ‘Alchemist Blues’, of ‘Hate Respons’, twee songs die je omver blazen maar ook een melodieus kantje bevatten waarmee een ruim publiek aan liefhebbers van het betere doom / stoner tot black worden aangesproken. Die lijn aan diversiteit en epische riffs wordt verder gezet bij de daarop volgende ‘Loud And Proud’ terwijl de song ‘St. Unholyness’ zorgt voor de ultieme climax en apotheose. Een mix van stoner / doom, black metal en blues met zware, door Zweedse death metal beïnvloede gitaarriffs, zorgen voor een bijzonder krachtige energie. De veelzijdigheid in aanpak en persoonlijke thema’s als strijd, veerkracht en rebellie, vormen een extra kers op de fijne taart. Hoewel de zang het meest tot zijn recht komt in de black metal-passages. Realiseert het duo een vrij unieke geluid, gedreven door Christina’s HM-2-verzadigde gitaarklank, en het vermogen om verpletterende doom, grillige thrash en psychedelische jams te leveren in acht nummers. Waardoor liefhebbers van enorm veel metal stijlen hierin hun gading zullen vinden. Althans de avonturier onder de metal fanaat, die niet vies is om buiten comfortzones te treden. Toevallig behoren ook wij tot die categorie. Met dit debuut zorgt het Duitse duo in elk geval voor een huivering doorheen ons lijf, op een bijzonder veelzijdige wijze. En doet ons donkere ziel bloeden in de duisternis, een gevoel dat we graag omarmen. Een debuut dat van begin tot einde aan de ribben kleeft, zonder meer deze ‘Through High Holy Haze’ is dan ook onze eindconclusie.

Erik Van Damme (90)

Independent Release

Tracklist: 1. Heaven’s Harem 2. Through High Holy Haze 3. Dampflok Des Todes 4. Black Tooth Brothers (Pantera / Abbott Brothers homage) 5. Alchemist Blues (Exetend) 6. Hate Response 7. Loud And Proud 8. St. Unholyness