Death Row IV @ De Leest, Izegem.

Dankzij “kleinere” festivals als Death Row krijgen Belgische bands een podium in zich in de kijker te spelen bij organisatoren van “grotere” evenementen. Helaas laat de publieke belangstelling vaak te wensen over ondanks het feit dat velen de mond vol hebben over “steun de locale scene”. Ook voor de vierde editie van Death Row, in Cultuurhuis De Leest te Izegem, hadden wij, van MUSIKA, op een pak meer bezoekers gerekend. Wie er wel bij was, kon consumpties krijgen aan uiterst democratische prijzen (2 euro50), en genieten van zes bands.

*Foto’s: Grimville*

Onbekend is heel vaak onbemind, zelfs wij, van MUSIKA, “ontdekken” nog elke dag “nieuwe” bands. Zo maken we hier kennis met Grimville, een vijftal dat zich muzikaal laat gelden aan de hand van old school death metal. Het kwintet zorgt voor best wel goede nummers met soms verrassende melodieuze gitaarsolo’s. We krijgen een krachtige set te horen met een agressieve ondertoon. We worden bij de les gehouden en onze aandacht krijgt de kans niet om echt te verslappen. Goed werk dus van de heren van Grimville.

*Foto’s: Torturerama*

Ook Torturerama is een minder bekende voor wij van MUSIKA. Dit vijftal zorgt eveneens voor death metal, maar klinkt een stuk brutaler en agressiever dan de eerste band. Terwijl we nog wat melodieus werk hoorden bij die eersten, is dit nu zo goed als compleet weg. Keihard, hondsbrutaal met een dreigende ondertoon die wat richting horror kijkt. Torturerama beukt dus meer en krachtiger, met als enig nadeel, voor ons dan toch, dat we moeite hebben om het ene nummer van het andere te onderscheiden. Maar ook gezelschap wist onze aandacht dus van begin tot einde vast te houden.

*Foto’s: Poseydon*

Poseydon zorgde dan weer voor een heel gedreven en energieke set waar death metal wat thrash metal invloeden mee krijgt. We zien veel energieke beweging op het podium en ook qua nummers staat dit vijftal toch een trapje hoger op de waardeladder. Een heel krachtige en agressieve set is ons deel, al weet men ook een rustpuntje in te bouwen en af en toe een stuk melodieuzer uit de hoek te komen. Variatie heet dat dan en dan kunnen wij enorm waarderen. Dankzij de bewegelijkheid op het podium zien we ook net iets meer beweging ontstaan in het publiek die dat dus ook waardeert. Een heel knappe en intense set dus van de heren van Poseydon.

*Foto’s: Gore Force V*

We gaan eerlijk zijn: grindcore is minder “our cup of tea”. En net dat krijgen we geserveerd van Gore Force V. Korte krachtige nummers zijn ons deel die heel gedreven en energiek worden neer gezet al vinden wij, van MUSIKA, het allemaal net iets te theatraal gebracht. Voeg daaraan toe dat wij met moeite het ene nummer van een ander kunnen onderscheiden. – We kregen o.a. één gloednieuw nummer in première. – De aanwezigen storen zich daar helemaal niet aan en we zien dat de Gore Force V toch wat merch aan de man / vrouw weet te brengen. Dat betekent dat de band zeker en vast impact heeft op het publiek.

*foto’s: Fractured Insanity*

Met Fractured Insanity krijgen we dan een band die toch een aantal trapjes hoger staat. De technical death metal van dit gezelschap staat als een huis en wij hebben de band nu toch al heel wat keertjes aan het werk gezien en gehoord en dit viertal ontgoochelt ons nooit. Zeker niet als het aankomt op live concerten. Ook nu weer niet. Het lijkt ons zelf alsof Fractured Insanity nog elk jaar beter en beter wordt. We zien veel enthousiasme op het podium en krijgen een krachtige en agressieve set te horen waar het technisch kunnen extra indruk maakt. De tijd vliegt voorbij bij de intense set van Fractured Insanity en eigenlijk mag, voor ons part dan toch, zo’n concert dubbel zo lang zijn.

*foto’s: God Dethroned*

Afsluiter van deze editie van Death Row is het Nederlandse God Dethroned, een band die al heel lang, opgestart in 1991 weet je wel, het klappen van de muzikale kent. We kunnen de sound van dit gezelschap vlot omschrijven als blackened death metal, want een donker randje zit heel vaak rondom de nummers van het viertal. God Dethroned grasduinde door heen hun muzikale carrière: van “heel oud” tot “oud” tot “vrij nieuw”. – We kregen o.a. het allereerste nummer dat oprichter Henri Sattler ooit schreef te horen (‘God Dethroned’). – Kracht en agressie (en wat donkere dreiging) zitten mooi verpakt in de nummers waarin we ook heel wat melodie in bespeuren. Een echt heel knappe krachtige set was ons deel zodat wij, en waarschijnlijk iedereen in het publiek, voldaan de nacht in konden.

Ons besluit van deze vierde editie van Death Row: geen van de bands zakte door de mand, integendeel. Zelf zijn we minder fan van grindcore zodat Gore Force V voor ons de mindere band was, maar een groot deel van het publiek zal dit waarschijnlijk tegenspreken, terwijl Fractured Insanity en God Dethroned het festival op een schitterende apotheose trakteerden.

Met dank aan het complete team bij Death Row.

Tekst en foto’s: Luc Ghyselen.