Rumkicks, Garagefuzzters @ Club Hell, Diest.

Zondagmiddag in Club Hell was er eentje om met een open blik binnen te stappen. Belgische grunge en Zuid-Koreaanse punkrock op één affiche — een beetje buiten mijn comfortzone, maar net dat maakt zulke namiddagen interessant. Met weinig verwachtingen, maar wel met goesting, trok ik richting Club Hell. En ja, verrast werd ik.

*Foto’s: Garagefuzzters*

Het eerste wat opviel: de zaal stond verrassend goed gevuld. Geen evidentie op een zondagmiddag, maar wel een mooie opsteker voor Garagefuzzters. Het Limburgse trio had amper een paar nummers nodig om me mee te trekken in hun wereld. Wat begon als ingetogen, bijna breekbaar, groeide uit tot een stevige muur van fuzz en grunge. De kracht van Garagefuzzters zit in die dynamiek: zacht waar het kan, dan weer snoeihard waar het moet. Hun set golfde heen en weer tussen spanning en ontlading, met hier en daar een onheilspellende stilte om daarna opnieuw genadeloos uit te halen. Invloeden uit de grunge hoek zijn duidelijk aanwezig, maar het klinkt nooit als een doorslagje. Integendeel, dit voelde fris en oprecht aan. Wat releases betreft blijft het voorlopig bij losse tracks en singles — een volwaardig album is er nog niet — maar live klinkt dit alvast als een band die klaarstaat om de volgende stap te zetten.

*Foto’s: Rumkicks*

Na de fuzz kwam de rechttoe-rechtaan energie. Rumkicks, een trio uit Zuid-Korea, deed exact wat je van hen verwacht: korte, felle punk rocknummers die meteen blijven plakken. Geen franjes, geen omwegen, gewoon gas geven. Zangeres en gitariste Jung Yeawon praatte de songs aan elkaar in charmant stuntelig Engels, met een glimlach die perfect paste bij de ongedwongen sfeer. Het zorgde voor lucht tussen de mokerslagen door. Het moment waarop ze verklaarde anti-alcohol te zijn, om vervolgens vrolijk met een Jupiler te toosten, typeerde de set perfect: speels, zelfrelativerend en vooral leuk. Rumkicks heeft intussen één full-length album uit, ‘Born Rude’, naast een reeks singles die hun reputatie als liveband meer dan rechtvaardigen. Alles klonk strak, energiek en aanstekelijk — het soort punk dat je niet hoeft te analyseren, maar gewoon moet ondergaan.

Zo’n zondagmatinee is de ideale manier om een week af te sluiten. Twee bands, twee totaal verschillende werelden, en toch een perfect werkend geheel. Garagefuzzters bracht de spanning en de onderhuidse dreiging, Rumkicks zorgde voor de ontlading en het zweet. Meer van deze namiddagen, alsjeblieft.

Tekst: E.P.

Foto’s: Peter Vangelder.