Unholy Alliance Fest @ DVG Club, Kortrijk.

Voor mij persoonlijk de allereerste keer in DVG Club te Kortrijk, voor de tweede editie van Unholy Alliance Fest. Het is een fijne, compacte indooravond geworden met vooral veel goesting op het podium.

*Foto’s: Bunch Of Maniacs*

Het viertal, Bunch Of Maniacs, mocht openen en dat deden ze meteen met nieuw materiaal: de pas verschenen titelloze ep werd integraal gespeeld — ‘Mother’, ‘Desire’, ‘The Purity Of Pain’, en ‘Missus’ — aangevuld met nog niet uitgebrachte nummers zoals ‘Wolf’ en hun nieuwe lijflied ‘Bunch Of Maniacs’ met een fijn meezingmoment. Live klinken die songs overtuigender dan op plaat: energiek, direct en met een frontman die de zaal snel meekrijgt. Een absoluut een knappe opener die meteen de temperatuur in de zaal opdreef.

*Foto’s: Dead Serious*

De uit hun assen herrezen thrash metal goden van Dead Serious leverden weer een wervelende set af — voor veel mensen hier al een nostalgisch maar tegelijk verfrissend weerzien. De band, oorspronkelijk actief eind jaren ’80 en begin ’90 (met een full-album, ‘It’s A Nice Day’, en een demo), pakt de klassieke nummers aan alsof er geen jaren tussen zaten. Bij de tweede track ontstond al meteen een moshpit. Hoogtepunt: de opnieuw opgenomen versie van ‘Beware Of Ducks’ — een nummer dat live nog steeds werkt als een klok en dat de revival van de band extra kleur geeft. De show ademde pure thrash-vreugde met een gezonde knipoog.

*Foto’s: Fabulae Dramatis*

De Antwerpse formatie Fabulae Dramatis, actief sinds 2011, was voor MUSIKA geen onbekende nieuwkomer maar voor Kortrijk was dit blijkbaar hun eerste passage. Ze brachten vooral materiaal van het goed ontvangen album ‘Violenta’ — ‘The Jungle Of Ego’, ‘Fabula Violenta’, ‘The City (Translucent)’ — en enkele oudere nummers. Zangeres Isabel gaf het showgedeelte veel energie, en hoewel het publiek een duwtje nodig had om volledig los te gaan, betaalde dat enthousiasme zich uit: de progressieve, soms theatrale songs kregen in de zaal ruimte om te ademen en te groeien. Volgens pers en recensies is ‘Violenta’ hun recentste belangrijke release en bevestigt die plaat hun status in het (progressieve) metalcircuit.

*Foto’s: Cult Of Scarecrow*

Cult Of Scarecrow, de enige band die al op beide edities van het festival stond, en je merkt: ze zijn in vorm. Ze bouwden op het stevige ‘In Nomine Filiorum’ (de plaat vormt de ruggengraat van hun set) en strooiden er oudere favorieten doorheen. De sound balanceert tussen doom en heavy, met voldoende dynamiek om de aandacht vast te houden. Nagenieten van hun zomeroptreden op grotere podia (Alcatraz bijvoorbeeld) geeft de groep blijkbaar nog wat extra zelfvertrouwen — en dat straalt af op de live set. ‘In Nomine Filiorum’ verscheen recent in het najaar van 2024 en is, na een eerdere ep en een vorig full-album, de release die nu het meest live terugkomt.

*Foto’s: Huracàn*

Door een paar timing problemen begon de set van Huracàn pas na middernacht, maar dat kon de intensiteit niet wegnemen. Het Gentse / Antwerpse kwartet brengt een mix van post metal, stoner en sludge met snedige wendingen — niet het typische langzaam ontvouwende post metal verhaal, maar consistenter en directer. Live stak bassist Bert er als gangmaker uit: hij sleepte de zaal dichter naar het podium nadat een deel van het publiek aanvankelijk op afstand bleef staan — slim en effectief. Op de setlist stond zowel werk van het album ‘We Are Very Happy’ (2022) als recente nummers van hun nieuwe ep uit 2025 (‘Shapes’, ‘Slaves’, ‘Shadows’, ‘Sinners’), en die verse songs bleken live heel goed te werken. Huracàn was een waardige en overtuigende headliner.

Behalve het gemiste strakke tijdsschema was dit een zeer geslaagde tweede editie van Unholy Alliance Fest in Kortrijk: bands die bevestigen, verrassingen die je graag opnieuw wilt zien. Voor mij persoonlijk waren Bunch Of Maniacs en Huracàn de ontdekkingen van de avond, terwijl Dead Serious de nostalgische knaller leverde. Hopelijk mag ik alvast de tweede zaterdag van 2026 aanduiden in mijn agenda voor de volgende editie.

Tekst en foto’s: Peter Vangelder.