Gek hoeveel pure en rauwe underground black metalbands blijven opduiken die voorheen compleet onbekend waren. Dunes Of Ash is de volgende in de reeks. Alles aan dit schijfje ademt occultisme, duisternis en ranzigheid uit. Muzikaal ramt de band er behoorlijk snel vandoor op oudschoolse wijze, dus eerder een Darkthrone en geen Marduk. De zang krijgt gezelschap van bakken galm, waardoor de woorden van de voorman / priester der waanzin drie keer langer duren. Deze heeft trouwens wat weg van de kille rasp van Maniac (ex-Mayhem). Nu durft Dunes Of Ash hier en daar ook lichte referenties naar een Blut Aus Nord hebben, door bepaalde riffs lang uit te rekken en op die manier een bijna ritualistische sfeer te creëren. Wanneer het allemaal klikt, zit het verdraaid goed. En toch zijn er een paar puntjes die het album niet de absolute loeier maken die het had kunnen zijn. Soms blijven de vrij eenvoudige riffs te lang door ratelen en vooral: in plaats van dissonantie zijn sommige passages gewoonweg vals ingespeeld. Het zal allemaal wel passen in de sfeer van trve en kvlt maar met een beetje oplettendheid was dat beter gelukt. In ieder geval, op een half uur tijd ramt Dunes Of Ash er zeven met zwavel en pek doorvlochten tracks door voor de liefhebbers van vuige en vunzige old school black metal.

Guy Van Campenhout (67)

Signal Rex

Tracklist: 1. The Eye Of The Seraphic Void 2. Womb Of The Abyssal Dawn 3. Sorrow’s Eternal Flame 4. Antlers Of The Celestial Stag 5. Tempest Of The Forbidden 6. War Hymn Of The Wounded Star 7. The Mortal’s Shame