Wind Rose, Orden Ogan, Angus McSix @ Trix, Antwerpen.

Dat er nu en dan een straaltje zonlicht verschijnt in deze donkere dagen, is altijd meegenomen. Omdat je daar vaak zelf moet voor zorgen, zakte ik op 15 oktober af voor een avondje onvervalste power metal. Plaats van het gebeuren was Trix in Antwerpen. Rekening houdend met de files en het feit dat de tent voor de gelegenheid uitverkocht was, was ik al halverwege de namiddag de heenrit aangevat.

Foto’s: Angus McSix*

De band, ooit door Thomas “Angus McSix” Winkler (ex-Gloryhammer) opgestart, mocht de avond openen. Hun debuutalbum werd goed ontvangen en dit bleek geen windeieren te leggen. De recent verschenen single ‘6666’ was de start van een wervelende show, vol visuele en theatrale elementen en bevestigende clichés. Het hoge entertainmentgehalte zorgde dat het talrijk opgenomen publiek meteen kon genieten. Angus McSix, de band dan, was met hun bombastische karaktershow, humor en een zekere over-de-top stijl, de meest theatrale van de avond. In hun relatief korte passage van slechts zes nummers, werd ook de nieuwe gitariste voorgesteld, die vlotjes in het plaatje paste.

Setlist: 6666, Master Of The Univers, SixCalibur, Laser Shooting Dinosaur, The Fire Of Yore, Ride To Hell

Foto’s: Orden Ogan*

Het Duitse dark power metal gezelschap Orden Ogan, rond Sebastian “Seeb” Levermann, hebben mij nog nooit teleurgesteld. Hun recente album ‘The Order Of Fear’ kwam vorig jaar uit en is tevens terug te vinden in de setlist. Seeb mocht met zijn krachtige stem opnieuw de vele melodieën en zware riffing dragen. De band zorgt voor veel dynamiek in hun nummers. Na de opener ‘Fever’ zorgde ‘Conquest’ al voor de eerste meezingmomentjes, wat de interactie met het publiek enkel maar verstevigde. Mijn eigen favoriet ‘Come With Me To The Other Side’ zorgde voor die intense atmosfeer. Met een eerder traditionele show zorgden ze voor een uitgelaten sfeer. Seeb zei dat ze aan hun sociale skills moesten werken waren en vroeg om ook foto’s en filmpjes op hun pagina te delen. Toen hij meerdere keren vroeg om mee te zingen bleek dat in een eerste instantie niet altijd even vlot te verlopen, maar door het veranderen van enkele woorden door ‘beer’ bleek het ineens vlotten, opvallend veel luider en plezanter te worden. Je snapt het wel, de sfeer zat goed. Ook hun eigen favoriete ‘Gunman’ zorgde naar het einde voor entertainment.

Setlist: F.E.V.E.R, Conquest, Come With Me To The Other Side, Haert Of The Android, The Order Of Fear, Gunman, Let The Fire Rain, Things We Believe In

Foto’s: Wind Rose*

De Italiaanse dwergen van de heavy metal, we hebben het inderdaad over Wind Rose, zijn met hun “Tourslayer Europe 2025” niet meer weg te denken in het power metal wereldje. Ze verschenen, met veel rook en visuele flair, als laatste op het podium. Voor de setlist hadden ze speciaal gekozen voor nummers die je niet altijd op de vele festivals hoort, maar die live even sterk de boel lieten ontploffen. Het feit dat deze tour meerdere keren uitverkocht was, mogen de heren voor hun rekening nemen, hoe goed hun support acts ook waren. Toppers als ‘To Be A Dwarf’ en het stevigere ‘Trollslayer’ lieten de stemming inclusief temperatuur stijgen. Vocalist Francesco Cavalieri heeft een krachtige, volle stem met diepe tonen, die goed past bij het dwergthema. Veel beweging in het meebrullende publiek. We zagen zelfs een meute crowdsurfers verschijnen. Met een overload aan rook was de vellenmepper zelden te zien, al was hij sonorisch zeker aanwezig. Ik zag de band al meerdere keren op de festivals aan het werk, maar ook in de zalen bleek het gezelschap sterk te zijn in sfeeropbouw en betrokkenheid van het publiek. Het is zelden te zien, maar als je een zaal van voor tot achter ziet bewegen, dan weet je dat er iets unieks aan het gebeuren is. Het grimmigere ‘The King Under The Mountains’ zorgde voor een adempauze, waarna de Ozzy Osbourne cover ‘Shot In The Dark’ (voor de gelegenheid ook met rode bril gebracht) terug vuur aan de lont legde. Als encore kregen we nog het lang verwachtte ‘Diggy Diggy Hole’, waarbij alle pikhouweeltjes terug vlotjes de lucht in gingen. Nog nooit zoveel dwergjes samen de tent zien afbreken. De vrolijke uitsmijter ‘Rock And Stone’ liet de band voor de gelegenheid interactief tot aan het publiek te komen om samen te dansen. Tof dat de band de medewerkers, crew, tourmensen en het publiek uitgebreid bedankten. Alhoewel na het slotnummer er nog ‘We Want More’ gescandeerd werd, verdween de dwarfmetalband in de coulissen en konden we de terugtocht huiswaarts, weliswaar fluitend, terug aanvangen.

Met de batterijen volledig opgeladen glunderde ondergetekende nog lang in de auto, nagenietend van de waanzinnige wilde avond. Dertig jaar geleden had die laatste zin voor mij misschien een andere betekenis, tja, we zijn ook dertig jaar wijzer geworden. Feit is dat ik de bands stevig op mijn radar aangevinkt heb en bij een volgende passage zeker terug vooraan zal te vinden zijn. Bedankt MUSIKA en Trix, het was opnieuw puur genieten.

Met dank aan Ken van Heertum (Biebob Concerts) en het complete team bij Trix.

Tekst en foto’s: Andy Maelstaf.