Wings Of Steel, Hunter @ DVG Club, Kortrijk.

Wij, van MUSIKA, mochten aanwezig zijn bij de uitverkochte show waar Hunter en Wings Of Steel de hoofdrol speelden.

*Foto’s: Hunter*

Hunter kreeg de eer om de avond te openen en beet het spits af met ‘Dominion’. Frontman David Walgrave, gehuld in een masker en met twee messen in de hand (een duidelijke verwijzing naar de hoes van hun debuutalbum ‘Hunter’) eiste meteen alle aandacht op en zette de toon die naadloos aansloot bij de muziek. De set bood een portie pure heavy metal met een klassieke inslag: messcherpe riffs, twin-gitaren die elkaar vonden in melodieuze harmonieën en een stuwende ritmesectie die de energie voortdurend hoog hield. We kregen een krachtige mix uit beide albums te horen, met onder andere ‘Rebel Angels Rise’, ‘Wicked’, ‘Infiltrator’ en ‘The Forge’. Het theatrale element werd zorgvuldig geïntegreerd in de show, zonder afbreuk te doen aan de muzikale intensiteit. Walgrave’s stem bewees daarbij een indrukwekkend wapen te zijn: van felle, hoge uithalen en rauwe screams tot diepe, donkere vocalen die de nummers een extra dreigende lading meegaven. Het geheel resulteerde in een geluid dat even krachtig als meeslepend was (al stonden de gitaren wel wat diep in de mix) met een mooie balans tussen brute energie en melodieuze finesse.

*Foto’s: Wings Of Steel*

In 2024 konden we in Le Splendid in het Franse Lille al kennismaken met de live performance van Wings Of Steel. Toen al was het duidelijk dat deze band uit het goede hout gesneden is en alle troeven in handen heeft om grootse dingen te bereiken. Hun opwaartse lijn zet zich onverminderd voort en binnenkort volgt een absolute mijlpaal want in februari mogen ze mee op tournee als support act van niemand minder dan Sabaton. Daarmee krijgen ze de kans om zich wereldwijd te presenteren en een groter publiek te overtuigen van hun kunnen. Muzikaal bewandelt Wings Of Steel de weg van de classic hard rock en heavy metal. Denk aan stevige riffs, melodieuze refreinen en gitaarpartijen die herinneren aan de gloriedagen van bands als Judas Priest of Queensrÿche, maar met een frisse, eigentijdse insteek. Hun sound ademt traditie maar is tegelijk energiek en authentiek wat hen zowel voor oudere metalfans als voor een jongere generatie aantrekkelijk maakt. Onder leiding van frontman Leo Unnermark brachten ze een set die zowel strak als meeslepend was. Nummers als ‘Liar In Love’, ‘Fall In Line’ en ‘Wings Of Steel’ werden met overtuiging gespeeld en ontvingen enthousiast applaus, terwijl ‘She Cries’ voor een intens kippenvelmoment zorgde. Hoewel de gitaren, net als bij Hunter, wat te ver in de mix leken weg te vallen bleef de kracht en dynamiek van de songs overeind. Wat vooral opnieuw indruk maakte was de vocale prestatie van Unnermark. Zijn bereik, zuiverheid en expressie leken haast buitenaards zonder ook maar één misstap te maken. Naast hun eigen werk kregen we ook nog ‘Am I Evil’ voorgeschoteld alsook maakten ze een gedurfde keuze om wat blues aan de set toe te voegen. Elk bandlid kreeg bovendien een kort solomoment om zijn instrument te etaleren. Voor sommigen een leuke afwisseling, al hadden voor mij persoonlijk de nummers en hun uitvoering op zich al genoeg zeggingskracht. Live slagen ze erin om zowel de beleving van fans als de kritische blik van recensenten te bekoren. Het groeiende succes van Wings Of Steel is dan ook geen toeval, het is slechts een kwestie van tijd voor ze definitief doorbreken en hun plaats innemen tussen de gevestigde namen van het genre.

Met dank Jan De Greve en de complete DVG Club-crew.

Tekst: David Vandewalle.

Foto’s: Bianca Lootens.