Prophecy Fest @ Balver Höhle, Balve, Duitsland.

Op de tweede complete dag van Prophecy Fest krijgen we nog elf bands te horen en te zien. Opnieuw staat het thema “donkere klankkleur” hier centraal, maar dat is een logisch vervolg als je iet of wat het label Prophecy Productions volgt.

*Foto’s: Dornenreich*

Het Oostenrijkse Dornenreich mag openen en doet dit akoestisch. We krijgen enkel Eviga (gitaar, vocals) en Inve (viool) te zien en te horen. Maar wat een beklijvende, donker gekleurde sound weet dit tweetal neer te zetten. Hun “normale” sound is een mix van symphonic en melodic black metal met folk invloeden, maar hier krijgen we een heel intense en beklijvende sound te horen die nauw aansluit bij een mix van black metal en folk. Heel knap dus om te openen en om ons meteen bij de les te houden.

*Foto’s: Darkher*

Het Britse Darkher zagen we gisteren reeds aan het werk en ook nu weer zorgt het tweetal voor ene heel donker gekleurde set. Dit keer kiest Darkher ook voor een akoestische variant en we moeten eerlijk stellen dat dit ons net iets meer aangrijpt dan de doom / folky set die ze gisteren brachten, al is het verschil toch minimaal te noemen.

*Foto’s: Imha Tarikat*

Rechttoe, rechtaan black metal: dat is precies wat we opgediend kregen van het Duitse Imha Tarikat. Dit gezelschap doet niet mee aan tierlantijntjes of franjes, maar beukt er ongenadig op los van begin tot einde. Het is heel energiek en gedreven, maar wij missen toch wel wat variatie in tempo, ritme en kracht.

*Foto’s: Kayo Dot*

Het Amerikaanse avant garde / experimental gezelschap van Kayo Dot is, helaas misschien, helemaal niet aan ons besteed. We haken dan ook vrij vlug af bij de sound en set van dit gezelschap. Het lijkt ons immers alsof een aantal artiesten, waarschijnlijk stuk voor stuk meesters op hun instrument(en), elk hun eigen ding mogen doen en dat ze dit dan aanbieden als een nummer. Nee, echt, dit is voor ons meer dan één stap te ver.

*Foto’s: The Great Sea*

Wie ons dan wel weer weet te overtuigen is The Great Sea, een Duits black metal ensemble dat hier zijn eerste concert neer zet. Nee, absolute top zullen we het noemen. De start was erg sterk en knap, maar gaandeweg verliezen ze toch onze aandacht. We hebben immers de indruk dat ze iets te weinig variatie in tempo, ritme en kracht weten te brengen. Maar hey, na Kayo Dot kan elke band ons hoogstwaarschijnlijk bekoren, dus blijven we toch wat sceptisch.

*Foto’s: Soror Dolorosa*

Hou je van gothic, new wave, dark wave? Dan is Soror Dolorosa hoogstwaarschijnlijk jouw “cup of tea”. Wij vinden een drumcomputer niet echt top want die bepaalt je set volledig en je kan die niet af sluiten of vlug vlug opnieuw gaan programmeren. Zo creëer je een vastgeroest stramien en dat is wat Soror Dolorosa doet. Voeg daaraan toe dat het geheel erg “eighties” in de oren klinkt – We horen flarden U2, Duran Duran, Visage maar vooral Ultravox langskomen. – en je begrijpt dat dit veel minder ons ding is.

*Foto’s: Kall*

Het Zweedse Kall mag nog eens terug keren. Dit keer brengt het gezelschap nummers van Lifelover, een band die vrij populair blijkt te zijn, want we zien heel wat t-shirts met die bandnaam tussen het publiek. Opnieuw vinden we het op puur muzikaal vlak zeker niet slecht, maar opnieuw zijn we helemaal niet onder de indruk van de vocalen, al klinken die een stuk beter dan gisteren. Dus nee, opnieuw kan Kall ons niet overtuigen met deze set depressive black metal.

*Foto’s: Valborg*

Dan slaat de stevige en krachtige doom metal sound van Valborg beter bij ons aan. Zeker het begin van de set vinden we absolute top, al moeten we dan ook toegeven dat men steeds hetzelfde pad blijft bewandelen. Toch lijkt Valborg gegroeid met de vorige keer dat we dit gezelschap aan het werk zagen / hoorden.

*Foto’s: Gràb*

Een set waar we enorm naar uitkeken was die van Gràb. Het meest recent album van dit black metal ensemble, ‘Kremess’, vinden we absolute top en dus waren onze verwachtingen hoog gespannen. Maar Gràb loste die moeiteloos in. Wat een duisternis, wat een kracht, wat een intensiteit, wat een overtuigende performance. Alles lijkt te kloppen bij deze set. We krijgen heel wat variatie te horen op gebied van kracht, tempo en ritme en dat zonder dat de heren de melodie uit het oog verliezen. Als fotograaf kunnen we enkel het feit aanhalen dat er geen “frontlight” was zodat we geen duidelijke gezichten konden onderscheiden. Maar dat is dus echt een punt van muggenzifterij! Een topconcert dat overduidelijk in het rijtje past dat gisteren afsloot!

*Foto’s: Athur Brown*

Kijk, we hebben een enorm respect voor Arthur Brown, geboren op 24 juni 1942, maar drie keer op vier jaar tijd zo goed als dezelfde verkleedpartij houden op een festival is er voor ons écht over. Nee, sorry, voor ons hoeft dit absoluut niet meer, maar wie zijn wij als een groot deel van het publiek dit blijft smaken? Toch zien we dat er een deel van het publiek afhaakt bij de psychedelica en blues rock van deze artiest.

*Foto’s: Moonspell*

Het Portugese gothic metal ensemble Moonspell mag afsluiten met hun interpretatie van hun eerste full-album ‘Wolfheart” uit 1995. We krijgen dan ook een heel knappe set aangeboden waar kracht, duisternis en vakmanschap hand in hand gaan. Want, laat ons eerlijk zijn, Moonspell is niet dé band voor ons, maar het gezelschap zorgt hier wel voor een heel krachtige en fijne luisterervaring die ze omhullen met de nodige duisternis. Dus, nee, Moonspell is niet onze gedroomde afsluiter van een Prophecy Fest editie, maar doet dit het toch met klasse en alure.

Besluit: Deze laatste dag van Prophecy Fest was, naar onze smaak, een stuk minder dan de vorige dag, maar zeker Moonspell, The Great Sea, Valborg en heel zeker Gràb zorgden absoluut voor geslaagde concerten. Voor de editie van volgend jaar kondigde Prophecy Fest – op 3, 4 en 5 september. – reeds volgende namen aan: Tiamat, The 3^rd And The Mortal, Empyrium, Sun Of The Sleepless, Secrets Of The Moon, Camerata Mediolanense, en Dornenreich.

Met dank aan het complete team bij Prophecy Fest.

Tekst en foto’s: Luc Ghyselen.