Het Zwitserse Arkhaaik heeft het zichzelf niet makkelijk gemaakt met ‘Uihtis’: de band wou een sonisch eerbetoon aan jachtrituelen uit het bronzen tijdperk creëren. Hoe begint een mens daar aan? Nu, te oordelen aan de mokerslagen die dit combo loslaat op deze schijf, is de missie geslaagd. “Easy listening” is het absoluut niet want hier moet een mens tijd voor nemen: Arkhaaik klinkt groezelig, donker, lood- en loodzwaar en beklemmend. Bij momenten doet het denken aan Celtic Frost’s ‘Monotheist’ maar dan iets rauwer en dissonanter, met lang uitgesponnen tracks die variëren tussen slepende doompassages en quasi holbewoner rammelingen. De gitaarklank is passend zwaar overstuurd en de drums klinken heel natuurlijk. Boven dat alles wordt en gebruld en geschreeuwd alsof het uit de tippen van ‘s mans tenen komt. Het licht repetitieve karakter past bij het primordiale effect, want dit is het opwekken van hallucinaties en trance door middel van rauwe en donkere geluiden. ‘Uihtis’ is niet zo makkelijk behapbaar en de kans bestaat dat luisteraars hun tanden hierop stuk gaan bijten, maar wie even doorzet, ontdekt een onheilspellend werk dat smaakt naar meer.

Guy Van Campenhout (81)

Eisenwald Eisen 262

Tracklist: 1. Geutores Suhnos 2. Hagrah Gurres 3. Hrkþos Heshr Hiagom 4. Kerhos Mehnsos