RoadRock @ Vlaskouter, Kuurne.
Ook dit jaar laat RoadRock Kuurne opnieuw daveren op zijn vesten. Het evenement wordt geopend in de vorm van een muzikale contest waarin drie bands het tegen elkaar opnemen. Als eerste mag Junkyardpool het publiek overtuigen van hun talent. Met hun mix van punk rock en grunge slagen ze erin om een pure, rauwe energie en tomeloze passie van het podium te laten spatten.
*Foto’s: Junkyardpool*
There is no gallery selected or the gallery was deleted.
Als tweede band mocht Liquid Molly aantreden. Waar grunge een vaste plek inneemt in hun muzikale DNA, weten ze dit moeiteloos te vermengen met een krachtige stonervibe. Hun sound wordt gedragen door zware, slepende riffs die afgewisseld worden met ingetogen passages die dan weer uitbarsten als een muzikale vulkaan. Net die afwisseling maakt dat hun optreden een boeiende dynamiek krijgt, waarbij de spanning voortdurend wordt opgebouwd en weer losgelaten. Liquid Molly weet zo een sfeer neer te zetten die het publiek zowel meesleept als intrigeert.
*Foto’s: Liquid Molly*
There is no gallery selected or the gallery was deleted.
Als laatste band van de contest staat Karo op het programma. Waar de eerdere groepen vooral de nadruk legden op agressie en kracht, verschuift met Karo de toon naar een meer pop / rock georiënteerd geluid. De stevige energie maakt plaats voor een toegankelijkere benadering, met aandacht voor melodie en sfeer. Daarmee zorgt de band voor een ander, maar evenwichtige afsluiter van de battle.
*Foto’s: Karo*
There is no gallery selected or the gallery was deleted.
Na afloop van de optredens werd er gestemd door het publiek en de jury waarbij Liquid Molly als winnaar uit de bus kwam, gevolgd door Karo op de tweede plaats en Junkyardpool op de derde.
*Foto’s: Noémie Wolfs*
There is no gallery selected or the gallery was deleted.
Noémie Wolfs, de voormalige frontvrouw van Hooverphonic, bewees opnieuw waarom ze tot de top van de Belgische muziekscene behoort. Van het eerste nummer tot het laatste nummer was duidelijk dat ze een artiest is die zowel technisch als emotioneel indrukwekkend is. Haar stem is het middelpunt van de show: krachtig, warm en veelzijdig. Intieme ballads als ‘Heartbroken’ raakten diep, terwijl nummers zoals ‘The World Is Mine’ haar speelse en lichtvoetige kant lieten zien. Ze wisselde moeiteloos tussen ingetogen, bijna fluisterende passages en grootschalige vocale uithalen. De muzikale omlijsting was van hoog niveau. Een strak spelende band (waaronder haar man die achter het drumstel zat) ondersteunde haar vocale kracht. Deze combinatie van intiem en weelderig maakte de set dynamisch en meeslepend.
*Foto’s: Roxxxet*
There is no gallery selected or the gallery was deleted.
Als afsluiter van de avond stond Roxxxet op het programma, de tribute band van Roxette. Aanvankelijk ging ik ervan uit dat ik misschien maar een handvol nummers zou herkennen, maar al snel werd duidelijk dat de band een indrukwekkend repertoire van hits tot leven bracht. Van iconische ballads tot energieke popklassiekers: elke song werd met overtuiging en vakmanschap gebracht. De stem van Anna Smith is indrukwekkend waarbij elke noot perfect gebracht werd maar toch wist ze de kenmerkende klank van Roxette net niet te evenaren. Het geheel voelde alsof je even terug in de tijd werd genomen, een perfecte ode aan de originele muziek. Het was bijzonder om te zien hoe ze het publiek wisten mee te nemen, zelfs met nummers die je misschien allang vergeten dacht te zijn. Helaas viel het op dat er veel te weinig mensen waren om van dit optreden te genieten. Ondanks de geringe opkomst leverden zangeres en band een feilloze prestatie die geen moment minderwaardig aanvoelde. Het was een avond die niet alleen nostalgie opriep, maar ook het vakmanschap en de passie van Roxxxet benadrukte, waardoor hun tribute meer werd dan zomaar een eerbetoon.
Met dank aan het complete team bij RoadRock.
Tekst: David Vandewalle.
Foto’s: Bianca Lootens.