Motocultor Festival @ festivalterrein, Carhaix, Frankrijk.

***Noot van de redactie: Motocultor Festival in het Franse Carhaix is een vierdaags evenement met vier podia. Het spreekt voor zich dat één persoon niet alle bands kan meemaken, want telkens overlappen twee podia elkaar. Vandaar dat je hier een impressie te zien en te lezen krijgt van hoe wij dit jaar Motocultor Festival hebben beleefd.***

Vrijdag 15 augustus, dag twee van Motocultor Festival, beloofde nog iets hogere temperaturen dan die van de dag ervoor. We lieten ons echter niet van de wijs brengen en probeerden opnieuw zoveel mogelijk iets van zoveel mogelijk bands mee te pikken.

*Foto’s: Houle*

Door een kleine aanpassing in de line-up was er tussen 12u45 en 13u25 maar één band actief. Dan moeten we alvast niet kiezen en zodoende gingen we van start met Houle, een Franse black metal band die we al een paar keer eerder aan het werk zagen. Aan energieke beleving is er opnieuw geen gebrek bij dit gezelschap. En het lijkt ons alsof ze iets gegroeid zijn op het podium, maar toch nog niet van die orde dat we ze meteen opnieuw moeten gaan zien.

*Foto’s: Vestige*

Het Franse Vestige mag openen om “Massey Feruscène” en doet dit niet onaardig. Toch is hun mix van post metal en metalcore niet van die aard dat wij er stijl van achterover slaan. Integendeel zelfs, we vinden het eigenlijk allemaal iets te braaf en iets te doorzichtig.

*Foto’s: Tanork*

Het ook al Franse Tanork doet het, naar onze smaak dan toch, een stuk beter. We krijgen immers een heel gedreven en energiek klinkende sound te horen van dit drietal. Voeg daar de nodige dosis agressie en brutaliteit aan toe en je verkrijgt een heel degelijke set death metal te horen.

*Foto’s: Wegferend*

Het ook al Franse Wegferend had de dag mee moeten openen volgens de planning, maar wegens het feit dat Belenos in laatste instantie afmeldde, krijgt dit folk / pagan gezelschap de spot van Belenos. We krijgen loepzuivere vocalen te horen van Alexia Cazaméa die daarbij mooi ondersteund wordt door vooral authentieke instrumenten als gitaar, trom en fluit. Voor de liefhebbers van pagan / folk een heel knappe set.

*Foto’s: Benighted*

Benighted, nog een Franse band, zorgt dan weer voor een heel energiek en gedreven set death metal die het publiek bijna tot waanzin drijft. De security heeft de handen vol met het opvangen van crowdsurfers. Een circle pit zorgt voor nog meer energie in het publiek. En de band … die raasde maar verder. Tja, dan heb je daar niets, maar dan ook helemaal niets tegenin te brengen.

*Foto’s: Five The Hierophant*

Het Britse Five The Hierophant zorgt voor een best wel eigenzinnige mix met avant garde als voornaamste ingrediënt. Daarnaast horen we invloeden uit o.a. ambient, jazz, doom, en post metal. We zien ook twee drummers / percussionisten op het podium terwijl bass, saxofoon, gitaar en andere blaasinstrumenten de dienst uitmaken. Het is, naar onze smaak, heel intrigerend, maar toch te eigenzinnig om compleet overstag te gaan.

*Foto’s: Sublime Cadaveric Decomposition*

De heel krachtige, brutale en agressief klinkende sound van Sublime Cadaveric Decomposition kunnen we als een mix van death metal en goregrind bestempelen. Toch lijkt het alsof zowel de band als het publiek wat de kat uit de boom kijken en het eerder rustig aan willen doen. Het zorgt ervoor dat wij althans niet ten volle overtuigd zijn van dit Franse gezelschap.

*Foto’s: Wayfarer*

Het Amerikaanse Wayfarer is aan hun laatste concert van deze tournee toe. Dit gezelschap zorgt voor een heel mooie sound waarin we elementen uit americana, folk en zelfs atmospheric black metal ontdekken. Het geheel klinkt krachtig en is toch best wel toegankelijk te noemen. Wij, van MUSIKA, genieten echt wel van deze, sta het ons toe, verfrissende sound van dit gezelschap. Het Britse Heriot lieten we zo goed als compleet aan ons voorbij gaan. Wel hadden we de indruk dat vocaliste Debbie Gough haar stem aan het forceren was.

*Foto’s: To The Grave*

Het Australische To The Grave heeft een hart voor dieren en dat kon je zien aan de banner achter de band. Het gezelschap zorgt voor een heel energieke en gedreven neer gezette set deathcore / death metal / grindcore. Het klinkt allemaal krachtig en explosief, maar ons echt boeien of overtuigen zit er alsnog niet in.

*Foto’s: Imperial Triumphant*

Het Amerikaanse drietal van Imperial Triumphant blijft zich schuilen achter hun “gouden maskers”. Muzikaal is dit gezelschap ook al een erg eigenzinnig ensemble en horen we elementen uit avant garde, jazz, black metal en death metal. Het geheel wordt op een heel graag technisch niveau neer gezet en laat ook de experimenteer drang van de ban aan bod komen. Wie dus houdt van best wel eigenzinnige muzikale creaties, waar wel heel wat kracht vanuit gaat, zit goed bij deze heren.

*Foto’s: Blackbriar*

Een heel stuk toegankelijker is de symphonic metal van het Nederlandse Blackbriar. De band laat wel wat gothic accenten toe in hun sound, maar teert toch vooral op het symfonische. De band beschikt over een heel sterke vocaliste en dat bewijst Zora Cock hier extra als ze het derde nummer a capella opent. Een knappe set deze band die naar meer smaakt.

*Foto’s: Benediction*

Het Britse death metal ensemble Benediction staat vol enthousiasme op het podium. We zien een heel gedreven en energieke band die tussen de nummers door nog tijd vindt voor een grap en een grol. Zo veel enthousiasme is natuurlijk aanstekelijk en slaat moeiteloos over op het publiek. Voeg daar een pak agressiviteit en brutaliteit aan toe in de nummers zelf en we kunnen spreken van een heel knap concert.

*Foto’s: Darkenhöld*

Het Franse Darkenhöld zagen we ook reeds een aantal keer eerder aan het werk. Dit black metal ensemble vinden we best wel oké, maar eigenlijk niet veel meer dan dat. Ook nu weer is dit het geval. We zien en horen een band aan het werk die het goed doet, maar die we na afloop van het concert al bijna meteen weer vergeten zijn. Het is allemaal net iets te weinig om ons te overtuigen.

*Foto’s: The Gorge*

Het Amerikaanse The Gorge zorgt voor een technisch knappe set. Hun mix van mathcore en progressive metal wordt best wel enthousiast en gedreven gezet en we zien rondom ons heel veel mensen genieten van de sound die de heren brengen. Naar onze smaak is het toch iets te technisch om ons echt te overtuigen.

*Foto’s: Lacuna Coil*

Een bomvolle weide voor het “Dave Mustage” podium gaat volledig uit de bol bij de set van Lacuna Coil, het Italiaanse alternative metal gezelschap met de vocale tandem Cristina Scabbia en Andrea Ferro. Het tweetal zorgt opnieuw voor veel vocale pracht en wordt daarin krachtig en perfect ondersteund door bass, drums en gitaar. Ook wij genieten met volle teugen van de stevige en heel energiek gebrachte set van deze band.

*Foto’s: Skalmöld*

Ook de folk metal / Viking metal van Skalmöld trekt een volle weide voor het “Bruce Dickinscene” podium. Hun aanstekelijke enthousiasme, hun stevige kracht, hun attitude op het podium, … het zorgt er weer allemaal voor dat we intens genieten van de sound die deze band uit Ijsland vol overgave weet neer te zetten.

*Foto’s: Fleshgod Apocalypse*

We lieten het Franse progressive metal / progressive rock Klone compleet aan ons voorbij gaan om volledig te kunnen genieten van het Italiaanse Fleshgod Apocalyptica. We zijn immers nogal fan van de symphonic death metal sound die deze band weet te creëren waarin we ook steeds opnieuw elementen ontdekken uit pure classical music. De band weet ons steeds opnieuw niet enkel te bekoren met hun sound, maar ook met hun podium présence. We krijgen een extra portie brandstof qua energieke beleving. En als ook nog Julien Truchan, vocalist van Benighted, erbij komt, is het hek helemaal van de dam voor het publiek dat massaal uit de bol gaat.

*Foto’s: Kerry King*

Net als vorige week zorgde ook Kerry King nu weer voor een heel stevige en krachtige set thrash metal / groove metal die ze heel energiek en gedreven brachten. Vooral vocalist Mark Osegueda weet het publiek nog extra te begeesteren. De volle weide voor “Dave Mustage” geniet met volle teugen.

*Foto’s: Eivor*

Eivor (Eivør Pálsdóttir) is een Faeröerse zangeres en songwriter die we ondertussen al een paar keer aan het werk hebben gezien en gehoord. Dit keer kiest de dame met haar band voor een eerder folk setting qua sound, al blijven elementen uit rock en pop binnen handbereik, én dat bevalt ons enorm. Haar loepzuivere stem is een fantastische streling voor het oor, al begrijpen we vaak niet waar de dame het over heeft want teksten in het Faeröers, Ijslands, Noors en Zweeds begrijpen we echt niet.

*Foto’s: Tribulation*

Het was al een tijdje geleden dat we het Zweedse dark rock / gothic metal gezelschap Tribulation nog aan het werk hadden gezien en gehoord. Wij, van MUSIKA, hebben zo de indruk dat we deze band al beter hebben gehoord, ook al omdat de dark / gothic kaart meer wordt uitgespeeld dan het gedeelte metal. De donkere klankkleur blijft evenwel, maar de podium présence / beleving is, naar onze smaak, toch wat minder geworden.

*Foto’s: Solstafir*

We vonden nog wat tijd om ook nog een stukje van Solstafir mee te pikken. Ook dit gezelschap dragen we een warm hart toe, al moeten we zeggen dat we de laatste keer dat we de band zagen tijdens een live concert wat ontgoocheld achter bleven. Nu zorgde de band er wel voor dat we terug volledig overstag gingen voor de sound – een mix van post rock, metal, Viking en black metal – en de best wel energieke en gedreven podium présence van de band.

*Foto’s: Dimmu Borgir*

Met Spijt in het hart moesten we de set van Finntroll laten schieten wegens het feit dat hun set compleet samenviel met die van Dimmu Borgir, en daar we eigenlijk de set van die laatsten vorige week grotendeels hadden gemist, wilden we dit nu zeker goed maken. Visueel is dit absolute top: een aangekleed podium, veel pyro’s en prachtige kostuums. Voeg daar aan toe dat we ook de sound van het Noorse gezelschap – symphonic black metal – enorm weten te waarderen en je begrijpt ons standpunt misschien iets beter. En … we vonden het echt wel heel sterk en heel schitterend uitgevoerd zodat ons black metal hartje weer voor een tijdje verder kan.

*Foto’s: Ihsahn*

Ook de thrash metal van het Amerikaanse Forbidden lieten we links liggen ten voordele van Ihsahn, de band rond de gelijknamige artiest waarin hij zijn visie kwijt kan op progressive metal, black metal en experimental rock. Dat we de man, en zijn band, reeds eerder dit jaar aan het werk hoorden en zagen, deert ons absoluut niet, want ook nu weer weet hij ons met zijn beklijvende en intense sound te betoveren. Het is voor ons een afsluiten van de tweede dag van het intense en warme Motocultor Festival. We pasten dan ook compleet voor zowel Carpenter Brut en Sir Reg.

Met dank aan Angéla Dufin en het complete team bij Motocultor Festival.

Tekst en foto’s: Luc Ghyselen.