***Noot van de redactie: Een echt verslag kunnen we dit niet noemen, maar eerder een impressie van wat door velen beschouwd wordt als het “gezelligste metal festival van België”. We lopen immers van het ene podium naar het andere, en proberen zoveel mogelijk mee te pikken. Maar echt lang blijven genieten van een bepaalde kunnen we helaas niet, want daarvoor zijn we met te weinig journalisten aanwezig. Foto’s hebben wij, van MUSIKA, dan weer wel in overvloed. Hopelijk helpen die u ook om een beeld te krijgen van deze editie van Alcatraz.***

Na een goed nachtrust vat ik vol goede moed de tweede volledige dag van Alcatraz Hard Rock & Metal Festival aan. Opnieuw wordt het van hot naar her stappen om zoveel mogelijk bands op de gevoelige plaat vast te leggen en ondertussen wat muziek mee te pikken. Opnieuw een moeilijke evenwichtsoefening dus die de nodige stress met zich meebrengt.

*Foto’s: Magic Kingdom / Tenside*

Magic Kingdom, de band rond de Belgische gitarist Dushan Petrossi, mag openen op de grote “Prison” stage en doet dit knap met een uitgebalanceerde set power metal met vooral zijn flitsend gitaarspel als grootste aandachtstrekker. We gaan niet compleet overstag, maar we worden wel goed wakker geschud. Daarna is het vlug, vlug richting de “Helldorado” tent om iets mee te pikken van het Duitse Tenside, een metalcore band die het niet onaardig doet, maar ons al bij al maar matig weet te boeien. We hadden hier toch iets meer van verwacht.

*Foto’s: Signs Of Algrithm / Primal Creation*

Twee Belgische band mogen elk een podium openen. Zo zorgt het metalcore ensemble Signs Of Algorithm voor de eerste muziek in de “swamp” tent. Ik kies echter voor Primal Creation die er meteen een stevig lap op geeft in “La Morgue”. De band zorgt voor een heel energieke en gedreven set zodat hun thrash metal er vlot in gaat. Het publiek voelt dit ook en gaat al vlug volledig mee in het muzikale verhaal van dit vijftal.

*Foto’s: Myrath / Between The Buried And Me*

Zelf zag ik Myrath, een band uit Tunesië die ooit begon als tribute band voor Symphony X, al een aantal keer tijdens live concerten. Steeds opnieuw zag ik een goed op elkaar ingespeeld band die met wat extra’s, een danseres bijvoorbeeld, voor wat extra aandacht tekent. Dit is ook nu weer het geval en hun progressive metal met accenten uit Oosterse muziek smaakt best naar meer. De band overtuigt me alvast meer dan het Amerikaanse Between The Buried And Me, dat tekent voor een progressive death metal sound. Deze band doet het niet onaardig, maar het geheel blijft zeker niet echt hangen.

*Foto’s: Mammoth Grinder / Knife*

Net als op de eerste dag van deze editie van Alcatraz kies ik steevast voor de concerten bij “La Morgue” zodat Mammoth Grinder compleet aan me voorbij is gegaan. Niet dat de blackened speed / heavy metal van het Duitse Knife nu zo’n verpletterende indruk op me nalaat. Integendeel, het is oké, maar toch niet veel meer dan dat, al gaat het publiek wel vrij wild te keer. En dat is natuurlijk het voornaamste.

*Foto’s: Evergrey / Ne Obliviscaris*

Het Zweedse progressive power metal gezelschap Evergrey rond frontman Tom S. Englund weet perfect hoe het publiek te bespelen zodat een grote menigte vlot mee wordt gezogen in het muzikale verhaal van deze band. Toch kies ik zelf nogal vlug voor Ne Obliviscaris, een band die ik reeds een paar keer eerder meemaakte tijdens een concert. Dit Australische gezelschap zorgt immers voor een een indrukwekkende progressive death metal sound. Ook nu weer weet het gezelschap me compleet van de sokken te blazen dankzij hun uitermate goed opgebouwde nummers waar twee verschillende vocalisten hun vocale contrasten perfect weten uit te spelen, en waar een viool voor een schitterend extra accent weet te zorgen. Voor mezelf staat het nu al vast: men zal van bijzondere goede huize moeten zijn, om beter te doen vandaag.

*Foto’s: Baest / Vulture*

Het Deense death metal ensemble Baest liet ik compleet aan me voorbij gaan. Het Duitse Vulture, dat voor een mix van speed metal, heavy metal en thrash metal tekent, zorgde voor een energieke en gedreven set in “La Morgue” die de aanwezige fans wel weten te smaken. Zelf blijf ik toch wat op mijn honger zitten en ben ik nog te steeds onder de indruk van wat er in de “Helldorado” tent op me is af gekomen.

*Foto’s: Drowning Pool / Rivers Of Nihil*

Ook de set van het Amerikaanse alternative metal gezelschap Drowning Pool weet me maar matig te boeien zodat ik al heel vlug kies voor Rivers Of Nihil. Hun progressive technical death metal sluit maar aan bij mijn muzikale voorkeur. Als de heren ook nog een sax laten meeklinken in sommige nummers, zorgt dit voor een extra accent dat ik ten zeerste weet te waarderen, zonder dat hun sound daardoor melig klinkt.

*Foto’s: Psycroptic / Wytch Hazel*

Ik pas ook voor Psycroptic, een Australisch technical death metal gezelschap, daar ik bewust kies voor het Britse Wytch Hazel, ook al omdat het meest recente full-album van de band, ‘V: Lamentations’, me goed was bevallen. Hun mix van hard rock en heavy metal klinkt zeker niet vernieuwend, maar gaat er wel aardig in. Zelfs het feit dat de band eerder Christelijk geïnspireerd is, maakt we weinig uit. Toch moet het me van het hart: ik had hier toch nog iets meer van verwacht, al was dit best wel een goed concert.

*Foto’s: Nailbomb / Vola*

Nailbomb gaf er dan weer een stevige lap op op het grote “Prison” podium. Een energieke en gedreven set was zo ons deel van deze band die in 1993 werd gevormd door Max Cavalera en Alex Newport om hun ideeën op een mix van o.a. thrash metal, industrial, hardcore en metalcore in muziek te gieten. Een lang leven was de band niet beschoren want in 1995 was het verhaal reeds over, maar zie, tijdens deze editie van Alcatraz, komt de band opnieuw volledig tot leven. Ik geniet mee met honderden anderen. Ook het stuk van de set van Vola, een Deense progressive metal band, dat ik zag, weet me te bekoren. Veel rustiger qua sound, maar uiterst knap en sterk neer gezet zodat een goed gevulde tent voor het “Helldorado” podium intens geniet.

*Foto’s: Vader / Holy Mother*

Ik had heel graag een stuk van Poolse Vader meegepikt. Deze thrash metal / death metal band wist me in het verleden steeds te bekoren tijdens live concerten. Maar ik heb het me zeker en vast niet beklaagd dat ik uiteindelijk koos om Holy Mother aan het werk te horen. De echt wel knappe stem van Mike Tirelli en het sublieme gitaarwerk van Mickey Lyxx tilden dit concert naar een hoog niveau. Liefhebbers van traditional heavy metal / power metal genieten zo van de eerste tot de laatste noten van een heel indrukwekkende performance. Meteen een aangename verrassing voor ondergetekende.

*Foto’s: Wolfmother / Caliban*

Het Australische Wolfmother dan rond gitarist en vocalist Andrew Stockdale. De hoogdagen van deze hard rock band liggen eigenlijk tussen 2005 en 2009. En dat was te merken want de nieuwe line-up is bijlange na niet meer zo indrukwekkend, althans dat is onze constatering. Fans van de band beweerden wel het tegendeel, maar zelf blijf ik toch grotendeels op mijn honger zitten. Ook het Duitse metalcore gezelschap Caliban weet me niet echt te overtuigen met hun krachtige sound die de band nochtans energiek en gedreven weet neer te zetten. Een, naar mijn smaak, goed concert, daar niet van, maar ik mis dat extra toetsje die er kan voor zorgen dat het concert een tijdlang blijft nazinderen.

*Foto’s: Suffocation / Crypt Sermon*

De wat episch getinte doom metal van het Amerikaanse Crypt Sermon vind ik zeker niet slecht, integendeel, maar een set die echt blijft hangen neerzetten, zit er, hier op Alcatraz althans, niet in voor het gezelschap. Een goede set, daar niet van, maar niet genoeg om te stellen dat ik de band spoedig opnieuw wil terug zien of horen tijdens een live concert. Ik miste zo wel compleet de brutale death metal van Suffocation in de “swamp” tent.

*Foto’s: Doro / Fit For A King*

De Duitse Doro Pesch is een graag geziene gast bij Alcatraz. De dame en haar band zorgen er ook nu weer voor dat liefhebbers van traditional heavy metal zich volledig kunnen uitleven: stevig headbangen, meebrullen en luchtgitaar spelen. Een stuk agressiever gaat het er aan toe bij het concert van het Amerikaanse metalcore gezelschap Fit For A King dat voor een heel energiek en gedreven sound kiest. Een bomvolle “Helldorado” tent gaat uit de bol bij zoveel dynamisch vertoon.

*Foto’s: The Black Dahlia Murder / The Night Eternal*

Eigenlijk met pijn in het hart, moet ik de melodic death metal sound van The Black Dahlia Murder links laten liggen, want de “plicht” duwt me opnieuw naar “La Morgue”. Daar mag The Night Eternal, een Duits gezelschap dat kiest voor eerder traditional heavy metal, me proberen te overtuigen. Daar slaagt de band niet echt in al zullen we zeker en vast niet beweren dat het concert onder niveau is, maar me echt overtuigen, zit er zeker niet in.

*Foto’s: Helmet*

Slecht een vijftal fotografen, en daar was helaas niemand van MUSIKA bij, mogen hun opwachting maken bij Extreme dat hier anderhalf de tijd krijgt. Ik pas compleet en kies dan ook heel bewust voor Helmet. Toch is ook de set van dit alternative rock gezelschap niet van die aard dat die lang bij mij zal nazinderen. Ik vind het een goede set die ook al goed wordt neer gezet, maar ik blijf zeker en vast op mijn honger zitten.

*Foto’s: Candlemass / Nasty Savage*

Met enorm veel spijt in het hart moet ik ook passen voor de set van het Zweedse doom metal gezelschap Candlemass, omdat de plicht me opnieuw naar “La Morgue” brengt. Nasty Savage mag proberen de pijn te verzachten. Het blijkt ene goed poging te zijn van dit Amerikaanse gezelschap dat power metal, speed metal en thrash metal door elkaar schudt. Het uitdelen van gadgets is leuk voor het publiek en zorgt voor extra animatie. Voor mezelf hoeft het absoluut niet en ook muzikaal kan de band me niet echt overtuigen.

*Foto’s: Avatar / Leprous*

De set van best wel heel populaire Avatar laat ik compleet links liggen ten voordele van Leprous, een Noorse band die voor een knappe mix van progressive rock en metal kiest. Het gezelschap zorgt op deze editie van Alcatraz voor een heel indrukwekkende set die me enorm bevalt. Een uit zijn voegen barstende “Helldorado” tent denkt er ook zo over en geniet met volle teugen.

*Foto’s: Obituary / Whiplash*

Whiplash wordt voor mij de laatste band op de tweede volledige Alcatraz dag. Dit Amerikaanse speed / thrash metal gezelschap gaat er stevig, energiek en gedreven tegenaan. Het publiek gaat al vlug mee in dit verhaal en als ik een schoen voor mijn neus zie passeren van een crowdsurfer hou ik het voor bekeken. De volle “swamp” tent voor het Amerikaanse death metal ensemble Obituary belette me om nog een stukje mee te pikken van die show. Maar goed, morgen komt immers nog een dag Alcatraz langs.

Met speciale dank aan de organisatie en de volledige crew van het Alcatraz festival.

Tekst: Luc Ghyselen.

Foto’s: Erwin Poppe, Andy Maelstaf, Peter Vangelder, Luc Ghyselen.