Ons vaderlandse Signs Of Algorithm vertoeft al méér dan een decennium onder het zonnestelsel van melodische metalcore met een vleugje deathcore. Wie hen op één van de talloze optredens aan het werk zag, weet dat ze garant staan voor een bijzonder energiek feestje. Hun vorige album, ‘Harbringer’, dateert inmiddels van 2016 dus het was echt wel de hoogste tijd voor een nieuwe worp. Niet dat die plannen er niet waren uiteraard maar o.a. een pandemie doorkruiste één en ander toch enigszins. Het is niet dat het viertal al die tijd op zijn luie gat heeft gezeten. Getuige daarvan een hoop shows in binnen-en buitenland waarbij ze het podium mochten delen met enkele groten der aarde. Niettemin, een mens blijft toch altijd verlangen naar nieuw werk dus deze ‘Sunchaser’ kwam echt wel niks te vroeg. Als ons geduld negen jaar op de proef wordt gesteld, durven we er rustig voor uitkomen dat de verwachtingen hoog gespannen zijn. Het moet gezegd dat Signs Of Algorithm start op deze plaat met een ferme leugen! De opening ‘Apotheosis’ noemen terwijl het verdorie een intro is, dat is ons op het verkeerde been zetten! Let wel, een bijzonder mooi melodieus stukje om ons het bos in te sturen. Alle gekheid op een stokje, de laatste noten van ‘Apotheosis’ zijn nog niet uitgestorven of orkaankracht tien breekt los met ‘Heavenless’. Dit is Signs Of Algorithm zoals we hen kennen: catchy riffs, beukende ritmes en een afwisselende zang waarbij de screams en de cleanere gedeeltes aan hoog tempo afwisselen. De toon is meteen gezet voor een album dat ons helaas slechts ruim een half uur meeneemt op deze stormachtige reis. Het concept van de nummers volgt doorgaans eenzelfde stramien maar gezien de afwisseling die de heren hanteren, verveelt het nergens. Niettemin is het hoogtepunt van het album voor ons toch vooruitgeschoven single ‘First We Dream Then We Die’ waarop Sven Herssens als gast zijn gesmaakte vocale bijdrage levert. Al kan het er natuurlijk ook mee te maken hebben dat we dit nummer reeds het beste kennen omdat het eerder gereleased was. Los daarvan klinken Frederick Vanhille (vocals), Didier Vanassche (guitar), Kevin David (guitar) en Jonathan Dils (drums) strakker en beter op elkaar ingespeeld dan ooit. Enige kritische bedenking van onzentwege is dat rustpunt ‘Memento’ niet gehoeven had. Het tempo ligt er een pak lager maar de tekst staat voor ons té bol van de clichées om te beklijven. Dan zijn we stukken gelukkiger met afsluiter ‘We All Bury Our Sins’ dat eens temeer een regelrechte muilpeer is. Samenvattend mogen we gerust stellen dat Signs Of Algorithm ons na het lange wachten niet ontgoocheld heeft! Maar sta ons toe om toch vooral het bijwonen van een optreden van de band te promoten want ze blijven voor ons in de eerste plaats een héél erg sterke live band.

K.H. (85)

Independent Release

Tracklist: 1. Apotheosis 2. Heavenless 3. Sunchaser 4. Skincrawler 5. Digital Domination 6. First We Dream Then We Die 7. Memento 8. Beyond Constellations 9. We All Bury Our Sins