Onze kennis van metalbands uit Chili is niet bepaald uitgebreid te noemen. Onze kennis van bands die zingen in het Mapuzungun, de taal van de voorouders van de Mapuche natie is op zijn zachtst uitgedrukt onbestaande. Nochtans is dat nu net hetgeen Mawiza doet. Opgericht in 2014 als Nunca Seremos Dichosos bracht het gezelschap respectievelijk in 2017 en 2019 twee full-albums uit die luisteren naar de naam ‘Tierra’ (2017) en ‘Kollong’ (2019). Dat laatste is heruitgebracht in 2024 maar dan volledig in het Mapuzungun gezongen waar dit oorspronkelijk gedeeltelijk ook in het Spaans was. De band gaat sedert 2021 onder de naam Mawiza verder en hanteert daarbij enkel nog de taal van hun voorouders als vorm van eerbetoon. Het maakt het vanzelfsprekend compleet onbegrijpelijk voor de meerderheid van de wereldbevolking maar dat heeft Mawiza er niet van weerhouden om met enkelen groten der aarde reeds het podium te mogen delen. Zo mochten ze bijvoorbeeld al opdraven als opener voor Gojira en Mastodon, toch niet bepaald de minsten. Voor hun nieuwe album ‘Ül’ vonden de heren onderdak bij het gerenommeerde label Season Of Mist. Muzikaal situeert de band zich in de richting van de groove metal en metalcore al dekt die vlag de lading niet helemaal. Hun inbreng van de traditionele taal maar evenzeer van uiteenlopende percussie-instrumenten voegt een extra toets toe. Groovend is het zeker en vast maar het is bovenal toch ook beenharde muziek met een zang die grotendeels rauw schreeuwend te noemen is. Al wordt ook al eens een meer cleane maar diepe stem gehanteerd. Gezien de eigenheid van de band is het voor ons moeilijk om enige referentie te noemen om een idee te geven waaraan u zich mag verwachten als het een eerste kennismaking zou zijn. Dichtst in de buurt van enig vergelijkingspunt is voor ons de band Ill Nino maar gaat u nu vooral niet meteen denken dat Mawiza compleet gelijklopend klinkt. Wat we voorgeschoteld krijgen, zijn negen hondsbrutale nummers die drijven op een opzwepend tempo met korte, nijdige gitaarriffs maar vooral een beukende ritmesectie. Rustpunten? Amper tot niet te vinden. Veertig minuten lang raast het gezelschap voort met een nietsontziende furie. Tot onze grote vreugde was men zo vriendelijk om ons naast de oorspronkelijke teksten ook een Engelse vertaling te bezorgen. Zo wordt vrij snel duidelijk gemaakt dat Mawiza inspiratie put uit hun roots en de Mapuche cultuur evenals uit de natuur. Zo laat opener ‘Wingkawnoam’ zich vertalen tot ‘To Decolonize’ hetgeen voor zich spreekt. Hoe dan ook, omdat er gezongen wordt in het Mapuzungun, moet Mawiza het voor ons hebben van de melodieën en op dat vlak zit het voor ons wel snor. De traditionele elementen zijn aanwezig zonder echter een hoofdrol op te eisen. De band zoekt vooral variatie in de snedige gitaren die het geheel dragen. Wat ons betreft een leuke eerste kennismaking met Mawiza.

K.H. (75)

Season Of Mist

Tracklist: 1. Wingkawnoam 2. Pinhza Ñi Pewma 3. Ngulutu 4. Nawelkünuwnge 5. Mamüll Reke 6. Wenu Weychan 7. Lhan Antü 8. Kalli Lhayay 9. Ti Inan Paw-Pawkan