Devils Rock For An Angel, Zillebeke (revisited).

Devils Rock For An Angel – 29/09/2018 – OC In ’t Riet, Zillebeke.

Twaalf namen van bands sierden de affiche van deze vierde editie van Devils Rock For An Angel, een festival dat een deel van de opbrengst aan een paar goede doelen schenkt. En ondanks het aangename zonnige weertje vonden toch een pak liefhebbers de weg naar OC In ’t Riet te Zillebeke om zich onder te dompelen in een marathonrit aan metal.

Met een mix van melodic death metal en thrash metal mocht Flexant het festival openen. En dat deed het vijftal heel krachtig en gedreven met een zestal agressief klinkende nummers waarbij afsluiter ‘Medusa’s Power’ een nieuw nummer was. De heren legden er duidelijk de pees op en vooral het strakke drumwerk en de vingervlugge melodieuze gitaarsolo’s vielen in aangename zin op.

Flexant / Fat Bastard (revisited)

Band1Flexant (1)
Band1Flexant (2)
Band1Flexant (3)
Band1Flexant (4)
Band1Flexant (5)
Band1Flexant (6)
Band1Flexant (7)
Band1Flexant (8)
Band2FatBastard (1)
Band2FatBastard (2)
Band2FatBastard (3)
Band2FatBastard (4)
Band2FatBastard (5)
Band2FatBastard (6)
Band2FatBastard (7)
Band2FatBastard (8)

Veel tijd om te bekomen krijg je niet want zo’n twintig minuten na het einde van Flexant, stormde Fat Bastard het podium op. Dit vijftal zorgde al meteen voor een aangename verrassing, want hoewel ik de band van naam kende, wist ik niet goed wat te verwachten. Hun stevige, maar aanstekelijke, mix van hard rock ‘n’ roll, hard rock en heavy metal, zorgde al meteen voor een stevige feestje bij het nog niet zo talrijk opgekomen publiek. En met een zonet verschenen nieuw album onder de arm zorgde het vijftal voor een passende sound. Motorhead’s ‘Ace Of Spades’ werd als kers op de taart gebracht, en dat terwijl een invaller de bass hanteerde. Fat Bastard, een band die ik graag nog eens terug wil horen met een langere set.

Orthanc is een Belgisch viertal dat de enige “Metalopolis Band Battle”-prijs in de wacht sleepte. Het kwartet werkt aan een eerste full-album, maar bracht hier eerder een statische set melodic heavy metal die me een heel pak minder bekoorde dan de gedreven set van hun voorgangers. Niettemin was dit muzikaal best wel in orde en met wat extra beweging op het podium zou hun présence hun sound kunnen doen opleven. Vooral het vocale werk van Ortwin Lietaert kon me bekoren.

Orthanc / Temptations For The Weak (revisited)

Band3Orthanc (1)
Band3Orthanc (2)
Band3Orthanc (3)
Band3Orthanc (4)
Band3Orthanc (5)
Band3Orthanc (6)
Band3Orthanc (7)
Band3Orthanc (8)
Band3Orthanc (9)
Band3Orthanc (10)
Band4TemptationsForTheWeak (1)
Band4TemptationsForTheWeak (2)
Band4TemptationsForTheWeak (3)
Band4TemptationsForTheWeak (4)
Band4TemptationsForTheWeak (5)
Band4TemptationsForTheWeak (6)
Band4TemptationsForTheWeak (7)
Band4TemptationsForTheWeak (8)

Temptations For The Weak komt dan een heel stuk energieker en meer gedreven over op de planken. Het viertal komt uit het Antwerpse en zorgt voor knap opgebouwde en gearrangeerde nummers die niet in een bepaald vakje te stoppen zijn, dus houden we het bij “modern metal”. Hun krachtige en gedreven set wordt door het publiek erg goed onthaald. En zonder ons werkelijk omver te blazen zagen we heel gedreven band aan het werk die zijn plaatsje op de affiche ruimschoots verdient.

De kneepjes van het vak moet je Chalice niet echt meer leren: het gezelschap heeft al ettelijke jaartjes op de teller staan, telt al vele wijzigingen in de line-up, maar lijkt sinds een tijdje vastbesloten zijn weg hogerop te maken. En daar is het meest recente album ‘Ashes Of Hope’ het levende bewijs van. We kregen dan ook een heel gedreven vijftal aan het werk te zien die hun mix van thrash metal en death metal op krachtige en stevige wijze de zaal in stuurt. Men beukt er ongenadeloos op los en zo zet je een sterke en beklijvende set neer.

Chalice / The Curse Of Millhaven (revisited)

Band5Chalice (1)
Band5Chalice (2)
Band5Chalice (3)
Band5Chalice (4)
Band5Chalice (5)
Band5Chalice (6)
Band6TheCurseOfMillhaven (1)
Band6TheCurseOfMillhaven (2)
Band6TheCurseOfMillhaven (3)
Band6TheCurseOfMillhaven (4)
Band6TheCurseOfMillhaven (5)
Band6TheCurseOfMillhaven (6)
Band6TheCurseOfMillhaven (7)
Band6TheCurseOfMillhaven (8)
Band6TheCurseOfMillhaven (9)
Band6TheCurseOfMillhaven (10)

The Curse Of Millhaven is een band waar ik steeds naar uitkijk, maar die me deze keer net iets minder kon overtuigen. Nochtans wordt hun gedreven set death metal ook nu weer vol overgave gebracht, maar misschien had ik er net iets te veel van verwacht. Hoe dan ook, het vijftal wist wel het publiek op zijn hand te krijgen met hun krachtige en stevige sound.

Drakkar lijkt ook al aan een inhaalbeweging bezig te zijn. De band ontstond in 1983 maar heeft ook al een paar periodes van inactiviteit achter de rug. Sinds 2012 lijkt het gezelschap terug op de goede weg en hun mix van power metal en speed metal wordt dan ook nog eens heel aanstekelijk, karchtig en energiek op ons afgevuurd. Een minpuntje toch: Twisted Sister’s ‘We’re Not Gonna Take It’ hoefde echt niet.

Drakkar / Solitude Within (revisited)

Band7Drakkar (1)
Band7Drakkar (2)
Band7Drakkar (3)
Band7Drakkar (4)
Band7Drakkar (5)
Band7Drakkar (6)
Band7Drakkar (7)
Band7Drakkar (8)
Band7Drakkar (9)
Band7Drakkar (10)
Band8SolitudeWithin (1)
Band8SolitudeWithin (2)
Band8SolitudeWithin (3)
Band8SolitudeWithin (4)
Band8SolitudeWithin (5)
Band8SolitudeWithin (6)
Band8SolitudeWithin (7)
Band8SolitudeWithin (8)
Band8SolitudeWithin (9)
Band8SolitudeWithin (10)

Misschien een beetje een vreemde eend in de bijt is Solitude Within die het eerder aangekondigde Ethernity vervangt. Solitude Within staat immers voor pakkende vrouwelijke vocalen met schitterende technisch sterke instrumentalisten – check vooral de drummer tijdens een show – die dan ook een knappe set symphonic rock neer zetten.

Met het Franse Black Hole kregen we een eerste buitenlandse band op het podium te zien. Black Hole staat voor melodic heavy metal die een krachtige en gedreven set afleveren. Bij de eerste songs mis ik nog spontaniteit, maar naar gelang de set vordert, raak ik toch overtuigd van hun kunnen zodat ik toch de woorden “energiek” en “aanstekelijk” tussen mijn nota’s pen. Dat de heren niet stil zitten bewijst ‘Walking With The Dead’, een nummer dat ze op een nog later te verschijnen album willen plaatsen.

Black Hole / Morgarten (revisited)

Band9BlackHole (1)
Band9BlackHole (2)
Band9BlackHole (3)
Band9BlackHole (4)
Band9BlackHole (5)
Band9BlackHole (6)
Band9BlackHole (7)
Band9BlackHole (8)
Band9BlackHole (9)
Band9BlackHole (10)
Band9BlackHole (11)
Band10Morgarten (1)
Band10Morgarten (2)
Band10Morgarten (3)
Band10Morgarten (4)
Band10Morgarten (5)
Band10Morgarten (6)
Band10Morgarten (7)
Band10Morgarten (8)

Het Zwitserse Morgarten werd aangekondigd als “medieval folk metal”, maar daar was niets van te bespeuren. Het vijftal zet immers een stevige set (symphonic) black metal met folk invloeden neer die heel gedreven en energiek de zaal wordt ingestuurd. De krachtig en beukende nummers zorgen er dan ook voor dat je vlug mee bent in het muzikale wereld van dit vijftal. Hun enige album tot nu toe, ‘Risen To Fight’, is een aanrader voor de fans van het genre.

Het Duitse Warrant – verwar dit zeker niet met hun meer bekende Amerikaanse naamgenoten die zich muzikaal uit drukten met glam metal – staat voor een mix van power metal en speed metal. De band ontstond in 1983 en zorgde voor een ep en een full-album in 1985 om er dan, korte tijd later, de brui aan te geven. Sinds 1999 is de band rond vocalist / bassist Jörg Juraschek terug met mondjesmaat actief. Hier zorgt het trio voor een degelijke set speed metal die uiterst strak door de boxen knalde. Twee maal werd de vaart spijtig genoeg uit de set gehaald: met een lang gerekte gitaarsolo en met een ballade met enkel gitaar en zang. Het brak duidelijk de flow van het concert. Voor de rest was dit echt wel een knappe set in het (sub)genre.

Warrant / Ambush (revisited)

Band11Warrant (1)
Band11Warrant (2)
Band11Warrant (3)
Band11Warrant (4)
Band11Warrant (5)
Band11Warrant (6)
Band11Warrant (7)
Band11Warrant (8)
Band11Warrant (9)
Band12Ambush (1)
Band12Ambush (2)
Band12Ambush (3)
Band12Ambush (4)
Band12Ambush (5)
Band12Ambush (6)
Band12Ambush (7)
Band12Ambush (8)
Band12Ambush (9)
Band12Ambush (10)

Afsluiter van deze editie was het Belgische Ambush, een band – met een knappe Sanne achter de microfoon – dat op een schitterende manier een pak klassiekers uit het rock, hard rock en metal genre neer zet. Het gezelschap zorgt voor een knappe podium présence en vooral voor schitterend uitgevoerde versies van bekende nummers. Toch haakte ik voortijdig af, maar dat lag heel zeker niet aan de prestaties van Ambush, maar wel aan het feit dat meer dan twaalf uur in de weer zijn, zijn tol begon te eisen.

We kunnen dan ook besluiten dat ook deze editie van Devils Rock For An Angel een schot in de muzikale roos was. Geen van de bands bleef echt onder de verwachtingen en Fat Bastard, Morgarten en afsluiter Ambush waren de uitschieters die ik heel graag binnenkort opnieuw op een podium wil zien.

Met dank aan Didier Declercq en Ann Devos.

Tekst en foto’s: Luc Ghyselen.

 

 

2 Comments

  1. Reply

    Hey Luc, bedankt voor de review maar er staan een paar foutjes in. De opbrengst wordt integraal aan 3 goede doelen geschonken en niet een deel. En het lied dat Warrant akoestisch heeft gebracht, , immortal,, een nummer uit met metal bridge, hun laatste plaat was speciaal aan Celeste (voor wie we het allemaal doen) gericht. Dus ik denk dat de bedoeling achter het lied je ontgaan is. Gelukkig hebben haar ouders en vele anderen het toch begrepen 😉

Leave Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *