Serenity, Le Cercle.

Serenity, supports: Alight, Temperance, Max Pie – 07/09/2018 – Le Cercle, Chapelle-Lez-Hairlemont.

Naar aanleiding van hun album ‘Lionheart’ (Napalm Records, NPR 721, 2017) hebben de heren van Serenity eind 2018 een tournee gepland, waarvan het optreden in Chapelle-lez-Herlaimont het voorlaatste in de reeks was. Alight en Temperance mochten hen op deze tour vergezellen en deze avond kwam Max Pie als extraatje het publiek verrassen.

Het was even reppen om er op tijd te zijn. Na een gewone werkdag is het niet evident om zo’n 150 km verder op tijd toe te komen, zeker niet omdat er overal werkzaamheden roet in het eten gooien en het op dat tijdstip traditioneel erg druk is. Maar gelukkig kon ik mijn vervangwagen (tja, dat ook nog …) twee minuten voor het geplande aanvangsuur niet ver van de deur parkeren. Na een spurtje tot aan de deur bleek tijdens het binnengaan dat de heren van Serenity ook later waren en de soundcheck nog moest gebeuren.

Later dan gepland kwam het gezelschap van Alight op het podium. Afkomstig van het verre Italië had ik gedacht dat ze wat meer pit zouden kennen, maar dat bleek in het begin althans niet het geval. Enkele nummers verder lukte dat beter en begon het publiek, dat maar vrij traag de zaal vulde, op temperatuur te komen. Persoonlijk had ik liever dat de band wat pittiger uit de hoek was gekomen, maar je zal het maar voorhebben dat je de spits drie kwartier later pas moet afbijten, zonder daar zelf iets te kunnen aan doen. Eigenaardig dat de zangeres het publiek achteraf succes wenste met Temperance en Serenity maar in alle talen zweeg over Max Pie.

Alight

Alight (1)
Alight (2)
Alight (3)
Alight (4)
Alight (5)
Alight (6)
Alight (7)
Alight (8)
Alight (9)
Alight (10)
Alight (11)
Alight (12)
Alight (13)

Het nieuwe album van Temperance kon ik enkele maanden eerder bespreken en wist dus al wat ik muzikaal kon verwachten. Het duel van zangeres Alessia Scolletti met zanger Michele Guaitoli kwam erg sterk over op de plaat, de vraag was of dat live ook zo zou worden. Vanaf het eerste nummer was de schwung, power en vibes die ik op het album gehoord had, volledig op het podium terug te vinden. Het samenspel tussen de goede muzikanten werkte fenomenaal en alles klonk een pak vlotter dan hun voorgangers. Opmerkelijk was de zes-snarige bass, die Luca Negro met weinig moeite wist te hanteren. De afwisselende vocalen zorgen voor vuurwerk en deden al een klein “Serenity-gevoel” loskomen. Georg en zijn kornuiten staan bekend om wat extra vrouwelijke vocalen aan hun livemuziek toe te voegen. De setlist was een verzameling van gekende hits en veel nieuw materiaal. Toen ook de titeltrack “Of Jupiter And Moons” ingezet werd, begonnen enkelen luidkeels mee te zingen. De opkomst van het publiek was eerder klein maar de sfeer zat goed.

Temperance

Temperance (1)
Temperance (2)
Temperance (3)
Temperance (4)
Temperance (5)
Temperance (6)
Temperance (7)
Temperance (8)
Temperance (9)
Temperance (10)
Temperance (11)
Temperance (12)
Temperance (13)
Temperance (14)
Temperance (15)

Max Pie speelde eigenlijk een thuismatch. Gezien ze niet elk optreden van de tour aanwezig waren, speelden ze op eigen drum, die voor de gelegenheid nog voor de andere drum gezet werd. Er bleef niet zoveel ruimte meer over op het podium, maar Tony Carlino vond dat blijkbaar niet zo erg, gezien hij vrij beweeglijk alle kanten van het podium opzocht. Beetje spijtig vond ik dat de bindteksten allemaal in het Frans waren want niettegenstaande ondergetekende verdraaid goed aan het luisteren was, snapte ik zelden iets van zijn bindteksten. Misschien was ik niet de enige want bijna na elk nummer moest de zanger zijn publiek vragen om enthousiaster te reageren. Het publiek was een beetje uitgedund maar de inwendige mens kan daar voor iets tussen gezeten hebben. Na het optreden trachtte ik een glimp van de setlist te bekijken en daar stond bovenaan “Raismes Fest 2018” op. Een reden waarom ik niet in detail deze lijst zal opnoemen.

Max Pie

MaxPie (1)
MaxPie (2)
MaxPie (3)
MaxPie (4)
MaxPie (5)
MaxPie (6)
MaxPie (7)
MaxPie (8)
MaxPie (9)
MaxPie (10)
MaxPie (11)
MaxPie (12)
MaxPie (13)
MaxPie (14)
MaxPie (15)
MaxPie (16)

Ook de merchandise stand was goed voorzien waardoor de fans zich ten goede konden doen aan T-shirts, albums, … Drank en pizza kon verkregen worden door bonnetjes aan te kopen.

Last but not least was het de beurt aan Serenity. Chris Hermsdörfer kon er zelf niet bij zijn maar had een goede 23 jarige, erg getalenteerde, vervanger gevonden die de live shows gedeeltelijk van hem zou overnemen met een 7 snarig metalmonster. In de setlist zaten de gekende hits maar niet verwonderlijk ook nummers van ‘Lionheart’ en ‘Codex Atlanticus’. Ook een akoestisch gedeelte in het midden van de show waarin de ‘King Of Scotland’ in de spotlights gezet werd, ontbrak niet. Kippenvel hoe Georg dat nummer zong. Er was veel ambiance alhoewel de zaal niet half vol was. Het duet werd deze keer niet door Tasha gebracht maar Alessia Scolletti van Temperance verscheen op het podium. Ook de scene met de vlaggen was indrukwekkend. De gekende fun op en voor het podium ontbrak niet en na een afscheid kwamen ze nog eens terug voor een drietal extra bonussen. Voldaan kon ik een halfuurtje na middernacht terug richting huiswaarts bollen.

Serenity @ Le Cercle

Serenity (1)
Serenity (2)
Serenity (3)
Serenity (4)
Serenity (5)
Serenity (6)
Serenity (7)
Serenity (8)
Serenity (9)
Serenity (10)
Serenity (11)
Serenity (12)
Serenity (13)
Serenity (14)
Serenity (15)
Serenity (16)
Serenity (17)
Serenity (18)
Serenity (19)
Serenity (20)
Serenity (21)
Serenity (22)
Serenity (23)
Serenity (24)
Serenity (25)
Serenity (26)
Serenity (27)
Serenity (28)
Serenity (29)

Met dank aan Claudia Steinlechner (Napalm Records) en Betrand “Bart” Dandois.

Tekst en foto’s: Andy Maelstaf.

Leave Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *