Alcatraz Hard Rock & Metal Festival: dag 1 – Revisited.

Alcatraz Hard Rock & Metal Festival – 10/08/2018 – Festivalterrein Bad Godesberglaan, Kortrijk.

Omdat MUSIKA het geluk had om dit jaar met twee fotografen op Alcatraz Metal Festival te zijn toegelaten, willen we, aan de hand van de visie van enkele journalisten, die ook wel voor MUSIKA schrijven, maar geen pers-pass hadden, een “andere kijk” op het festival publiceren.

Bark

Wie anders dan Bark had de Swamp op vrijdag beter kunnen openen? Geboren in Antwerp Music City onder de vleugels van Martin Furia en kortnuiten, met bliksemschicht Ron Bruynseels van Hard Resistance op vocals, is Bark op drie jaar tijd een begrip geworden in de underground metal scene. Eén en al energie is wat deze band op het podium brengt, en hun eigenstijlse death’n’roll trekt meer en meer jonge metalheads over de streep. Waarom? Omdat hun muziek tegelijkertijd toegankelijk is maar toch overloopt van agressie, omdat hun optredens naadloos aan elkaar gespeeld worden zonder één rustpunt, en omdat het gewoon stuk voor stuk rasartiesten zijn met metal in hun bloed. Het bewijs? De tent liep al aardig vol op dit vroege uur maar daar hadden de organisatoren van Alcatraz geen kaartlegger of pendelaar voor nodig gehad, om dat te voorspellen. Bark heeft het, en ze hebben het op Alcatraz alleen maar bevestigd.

(Sylvie Huybrecht)

Bark / The Quill (Revisited)

2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0004 BARK1
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0023 BARK2
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0045 BARK3
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0047 BARK4
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0056 BARK5
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0066 BARK6
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0083 BARK7
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0101 BARK8
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0104 BARK9
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0131 THE QUILL1
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0146 THE QUILL2
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0149 THE QUILL3
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0152 THE QUILL4
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0155 THE QUILL5
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0160 THE QUILL6
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0167 THE QUILL7
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0179 THE QUILL8

Pro-Pain

Om drie uur in de namiddag moeten we ons normaal gezien niet afvragen of we teveel gedronken hebben. Maar toen we plots twee poedelnaakte mannen het podium zagen afrennen op de voet gevolgd door drie in lycra gehulde agentes, stelden we onszelf toch wel even de vraag. Volgens ons heeft Gary Meskil van Pro-Pain het nooit gemerkt wat achter zijn rug gebeurde. De frontman was immers op Alcatraz om de hardcorescene te vertegenwoordigen. Eerder dit jaar kreeg de man af te rekenen met een gewelddadige overval in onze hoofdstad. We zijn blij dat dit voorval zijn enthousiasme over ons belgenlandje niet kon temperen. Drie kwartier lang walsten de enthousiaste New Yorkers over het publiek met nummers als ‘Deathwish’, ‘The Shape Of Things To Come’ en ‘Fuck It’. Voor Gary mag het altijd wat meer zijn en hij stopte dan ook niet met dat te vragen. Dat is dan ook aardig gelukt, want naar het eind van de set was het vooraan beklemmend druk, was de circle pit een constante en kreeg de security wel wat crowdsurfers over zich heen. Ook van de gitaristen aan Gary zijn zijde konden we het enthousiasme van hun gezicht lezen. Enige domper was dat het geluid niet helemaal op punt stond. Er was nog een festival dat weekend waar Pro-Pain niet had misstaan, maar we zijn blij dat we hen als eerste band op Alcatraz mochten verwelkomen.

(Levi De Luycker)

Pro-Pain / Diablo Blvd (Revisited)

2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0210 PRO-PAIN1
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0217 PRO-PAIN2
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0218 PRO-PAIN3
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0231 PRO-PAIN4
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0264 PRO-PAIN5
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0299 PRO-PAIN6
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0301 PRO-PAIN7
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0304 PRO-PAIN8
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0308 PRO-PAIN9
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0316 PRO-PAIN10
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0323 1
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0333 DIABLO BLVD2
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0335 DIABLO BLVD3
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0337 DIABLO BLVD4
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0350 DIABLO BLVD5
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0353 DIABLO BLVD6
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0356 DIABLO BLVD7
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0374 DIABLO BLVD8
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0399 DIABLO BLVD9
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0401 DIABLO BLVD10

The Atomic Bitchwax

The Atomic Bitchwax, afgekort TAB, verwijst naar een song van Monster Magnet. De link naar de spacerockers is niet toevallig, want liefst twee derden zijn tewerkgesteld bij Dave Wyndorf. Het grote verschil tussen beide bands is echter het feit dat The Atomic Bitchwax volledig de richting kiest van de riff.” Zo staat te lezen in de omschrijving over The Atomic Bitchwax. We schreven in onze notities ”riffen, riffen en nog eens riffen”. Want inderdaad daar draait het om bij deze band. De scheurende, soms ellenlange gitaar solo’s snijden als een scherp scheermes recht doorheen je vlees. Waardoor je prompt begint te headbangen tot je hoofd dol draait. The Atomic Bitchwax dompelt de “Swamp”-stage onder in een gezapig stonerrock sfeertje, en bezorgt de liefhebber van de ultieme riff dan ook de ene na de andere adrenalinestoot.

(Erik van Damme)

The Atomic Bitchwax (Revisited)

2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0413 THE ATOMIC BITCHWAX1
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0415 THE ATOMIC BITCHWAX2
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0421 THE ATOMIC BITCHWAX3
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0430 THE ATOMIC BITCHWAX4
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0431 THE ATOMIC BITCHWAX5
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0439 THE ATOMIC BITCHWAX6
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0441 THE ATOMIC BITCHWAX7
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0452 THE ATOMIC BITCHWAX8
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0458 THE ATOMIC BITCHWAX9
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0463 THE ATOMIC BITCHWAX10

Ross The Boss

Dat de gitaar ook bij Ross The Boss een belangrijke plaats inneemt is niet zo verwonderlijk. Als voormalige gitarist van Manowar werkte Ross The Boss mee aan de wellicht sterkste schijven van deze legendarische band. In de periode 1980 tot 1989 dus. Laten we alvast stoppen met vergelijken. Ross The Boss is geen Manowar en visa versa. Wat we wel voorgeschoteld krijgen is een gitarist die op zijn leeftijd nog niets van zijn vuurkracht heeft verloren. De man laat zich bovendien omringen door al even gedreven muzikanten. Zeg nu zelf. Bassist Mike LePond (Symphony X), drummer Kenny ‘Rhino’ Earl (eveneens ex-Manowar) en Marc Lopes blijken elk op hun eigen wijze een meerwaarde te vormen binnen het geheel. Ross The Boss bracht op Alcatraz een speciale Manowar set. En deed de haren op onze armen recht komen van innerlijk genot. Wellicht niet op datzelfde hoge niveau als het origineel, maar wel met diezelfde vuurkracht waardoor je met de vuist in de lucht elk van die songs uit volle borst meebrult van begin tot einde.

(Erik van Damme)

Ross The Boss / Suicidal Angels (Revisited)

2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0474 ROSS THE BOSS1
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0484 ROSS THE BOSS2
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0489 ROSS THE BOSS3
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0491 ROSS THE BOSS4
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0493 ROSS THE BOSS5
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0534 ROSS THE BOSS6
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0552 ROSS THE BOSS7
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0554 ROSS THE BOSS8
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0570 ROSS THE BOSS9
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0579 ROSS THE BOSS10
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0604 SUICIDAL ANGELS1
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0607 SUICIDAL ANGELS2
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0612 SUICIDAL ANGELS3
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0616 SUICIDAL ANGELS4
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0634 SUICIDAL ANGELS5
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0643 SUICIDAL ANGELS6
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0647 SUICIDAL ANGELS7
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0658 SUICIDAL ANGELS8
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0664 SUICIDAL ANGELS9
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0672 SUICIDAL ANGELS10

Dee Snider

De heer Dee Snider is sinds die legendarische concerten met Twisted sister op vorige edities van Alcatraz Metal Festival een graag geziene gast geworden in Kortrijk. De man stelt zijn derde soloalbum ‘We Are The Ones’ voor. Maar het zijn toch voornamelijk die Twisted Sister songs die het publiek wakker schudden. Kleppers als ‘You Can’t Stop Rock ‘n’ Roll’, ‘I Wanna Rock’ en het weer tot oneindig uitgesponnen ‘We’re Not Gonna Take It’ worden van begin tot einde, van vooraan tot ver naar achter mee gebruld tot de kelen schor beginnen te worden. Dee Snider brengt uiteraard songs uit zijn nieuwste schijf, die eigenlijk in verlengde liggen van zijn eerder werk. Echter, niemand maalt daar om. De man is een klasse entertainer die perfect weet hoe hij zijn publiek uit zijn hand moet doen eten. Ook al gebruikt hij daarvoor gedoodverfde kwinkslagen of clichématige trucs. Er ontstaat wederom een wervelende rock tot heavy metal feest zoals je wellicht al veel hebt meegemaakt met een artiest als Dee Snider. Maar waar je nooit genoeg van krijgt.

(Erik van Damme)

Dee Snider (Revisited)

2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0703 DEE SNIDER1
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0741 DEE SNIDER2
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0744 DEE SNIDER3
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0749 DEE SNIDER4
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0771 DEE SNIDER5
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0779 DEE SNIDER6
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0798 DEE SNIDER7
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0811 DEE SNIDER8
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0819 DEE SNIDER9
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0821 DEE SNIDER10

Venom Inc.

Het verschil tussen Venom Inc. en Venom? Daar waar we bij het aantreden van Venom vorig jaar toch wat op onze honger bleven zitten, waren we deze keer direct vertrokken voor een wilde rit over hobbelige wegen boordevol gevaren. Venom Inc. Bestaat niet alleen uit klasse muzikanten. De imposante stem en uitstraling van zanger Tony Dolan (“The Demolition Man”) doet de haren op onze armen recht komen. Of dat van angst is of puur innerlijk genot? Dat laten we in het midden. Gerugsteund door een al even verschroeiend uitpakkende gitarist Jeff “Mantas” Dunn en mokerslagen uitdelende drummer Anthony “Abaddon” Bray werden niet alleen songs gebracht uit het overal heel goed ontvangen debuut ‘Avé’. Uiteraard mag een Venom klepper zoals ‘Black Metal’ niet ontbreken, maar dit werd in tegenstelling tot de tot vervelens toe uitgesponnen versie van Venom vorig jaar, met zoveel vuurkracht gebracht dat er een aardbeving ontstond in de tent. Waardoor we even vreesden dat de vier ruiters van de Apocalyps Alcatraz letterlijk zouden verwoesten. Kortom. Venom Inc. blies ons compleet omver, door het brengen van een oorverdovende set die niet alleen trommelvliezen deed barsten, maar ook de zon ondergaan en de duisternis neerdalen over de festivalweide.

(Erik van Damme)

Venom Inc. (Revisited)

2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0829 VENOM INC1
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0830 VENOM INC2
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0838 VENOM INC3
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0850 VENOM INC4
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0864 VENOM INC5
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0866 VENOM INC6
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0887 VENOM INC7
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0896 VENOM INC8
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0897 VENOM INC9
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0914 VENOM INC10
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0929 VENOM INC11

Er zijn op dit moment twee incarnaties van Venom bestaande. Deze Venom Inc. bestaat uit Mantas en Demolition Man, respectievelijk gitarist en bassist . Op ons maakten ze wat minder indruk dan het andere Venom die de podia onveilig maakten. Niet dat enkel Cronos recht heeft om de nummers van Venom te brengen, maar Mantas en co leken zich er wat te snel door te haspelen. Naast één eigen nummer vanop het album ‘Avé’, ‘Metal We Bleed’, was de rest van de set enkel oude nummers van hun voormalig broodheer: ‘Black Metal’, ‘Witching Hour’, ‘Welcome To Hell’, … Fans van de band gingen er hoe dan ook op in. Naar het eind toe kampte de band met drumproblemen, waardoor het wat stil werd. Gelukkig stak Mantas dan een gepassioneerde monoloog af over de metal gemeenschap, iets waar de aanwezigen duidelijk wel oren naar hadden. Maar ondergetekende kon de set niet volledig bekoren. Zeg dit echter niet door aan Demolition Man, want als er één persoon is die we niet graag in het donker zouden tegenkomen is het hem wel. Wat een gemene présènce heeft die man!

(Levi De Luycker)

Status Quo

Om eerlijk te zijn ik stond toch wat sceptisch tegenover de komst van Status Quo op Alcatraz Metal Festival. Mede door het overlijden van Rick Parfitt vreesde ik eerlijk gezegd voor een flauwe solo set van Francis Rosi, boordevol Status Quo songs. Vanaf opener ‘Caroline’ konden we die sceptische kijk op de zaak prompt in de vuilnisbak gooien. Met respect voor het verleden, hoor je een fris en monter band op dat podium, die er duidelijk zin in heeft. Francis Rosi heeft zich bovendien laten omringen door muzikanten die de songs naar een hoger niveau optillen. De band straalt na een moeilijke periode enorm veel vitaliteit uit. Dat is ook te merken als kleppers gebracht worden als ‘Roll Over Lay Down’, ‘Whatever You Want’ tot ‘Down Down’. Gezapige meezingers waarop wij als tiener wijdbeens stonden te headbangen, de teksten meebrullende. Bij voorkeur tijdens het bespelen van een luchtgitaar. Diezelfde jonge uitstraling van toen spreid de band anno 2018 weer tentoon. Achter de coulissen vernamen we dat er zelfs een nieuwe plaat zou uitkomen. Op basis van dit sterk optreden op Alcatraz, ziet de toekomst van Status Quo er in elk geval weer heel rooskleurig uit. Met een nummer als ‘Rockin’ All Over The World’ zet Status Quo die stelling nog wat meer in de verf. Pure klasse.

(Erik van Damme)

Status Quo (Revisited)

2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0940 STATUS QUO1
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0945 STATUS QUO2
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0956 STATUS QUO3
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0961 STATUS QUO4
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0964 STATUS QUO5
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0965 STATUS QUO6
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0982 STATUS QUO7
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0983 STATUS QUO8
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0985 STATUS QUO9
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0989 STATUS QUO10
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0993 STATUS QUO11
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_0995 STATUS QUO12

Misschien was Status Quo een ongewone headliner voor een metalfestival, maar naar onze mening heeft Alcatraz hier absoluut geen flater mee begaan. Niet alleen hebben we hier niemand horen over klagen, de groep lokte ook enorm veel kijkers. Niet enkel de oudere muziekliefhebber ging hierin op, we zagen de jongeren ook genieten. Welke hits je ook denkt te kennen van Status Quo, je kent er meer. ‘Caroline’, ‘In The Army Now’, ‘Roll Over Lay Down’, ‘Down Down’, ‘Whatever You Want’, ze staan allemaal in het collectieve geheugen gegrift. Raar genoeg, geen ‘Pictures Of Matchstick Man’, maar de heren hebben nummers genoeg. Tegenwoordig is de band een combinatie van jong bloed en Francis Rossi, die het sedert 2016 zonder Rick Parfitt moet doen, omdat die het tijdelijke voor het eeuwige inruilde. De boogierock deed het enorm goed bij het publiek, die de regen niet aan het hart liet komen, en bleef dansen en meezingen. Hopelijk schenkt Alcatraz ons volgend jaar opnieuw zo’n unieke headliner. Want hier krijgen we zes dagen na datum nog kippenvel van.

(Levi De Luycker)

Amorphis

Amorphis is een Fins metal band die reeds sinds 1990 stevig aan de weg timmert. de muziek van Amporphis staat bol van atmosferische, complexe riffs. De band wist ons vorig jaar al te overtuigen op graspop metal fest. We schreven over hun optreden daar ” Gaande van Doom, Death tot heavy metal. Maar ook ‘non-metal’ invloeden vinden we terug in de muziek van Amorphis. Zonder meer zorgt dit ervoor dat een ruim publiek aan liefhebbers van eerder ingewikkelde riffs en drumpartijen overslag zouden moeten gaan. Het bleek in de Marquee in elk geval te zorgen voor een hoogstaand potje metal, waarbij de haren op de armen haast de gehele tijd rechtop kwamen te staan van puur innerlijk genot.” Ook op Alcatraz Metal Festival zorgde Amorphis voor een intensieve, donkere trip die recht doorheen je hart boort. Tot geen spaander geheel blijft van je ziel. Althans zo voelt die complexe, gevarieerde set nog het meest aan. ‘Intensief tot het kwadraat schreven we in onze notities’. Dat is meteen onze eindconclusie na dit tot de verbeelding sprekende aantreden van Amorphis op “Swamp”-stage.

(Erik van Damme)

Amorphis (Revisited)

2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_1005 AMORPHIS1
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_1008 AMORPHIS2
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_1013 AMORPHIS3
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_1016 AMORPHIS4
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_1018 AMORPHIS5
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_1021 AMORPHIS6
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_1027 AMORPHIS7
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_1049 AMORPHIS8
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_1069 AMORPHIS9
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_1095 AMORPHIS10

Brides Of Lucifer

Brides Of Lucifer sloot op de eerste festivaldag de mainstage af met een heel theathraal aanvoelende set, waar bekende songs in een tot de verbeelding sprekend kleedje werden gestoken. In grote mate dankzij de talentvolle zangpartijen van het Scala koor, die met hun engelachtige – of zijn het duivelse – stemmen de aanhoorder in diepe ontroering brachten. De enige voorwaarde is dat u zich als aanhoorder letterlijk laat meedrijven over die walmen van intense duisternis, zonder daar teveel bij na te denken. Daardoor kwamen we weer een beetje tot innerlijke rust na al die orkaanuitbarstingen van voorheen.

Brides Of Lucifer (Revisited)

2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_1103 1
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_1112 BRIDES OF LUCIFER2
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_1118 BRIDES OF LUCIFER3
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_1119 BRIDES OF LUCIFER4
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_1123 BRIDES OF LUCIFER5

Bizkit Park

Wie echter een feestelijk einde wilde breien aan die eerste festivaldag, voor de nacht in te duiken zal zich wellicht beter hebben kunnen vinden bij Bizkit Park die met een snoeiharde set, boordevol knipogen en kwinkslagen nu-metal kleppers bracht op een zodanige hoogstaande wijze waarvan Limp Bizkit – die op zaterdagavond de mainstage afsloot – nog iets kon van leren.

(Erik van Damme)

Bizkit Park

2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_1136 BIZKIT PARK1
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_1151 BIZKIT PARK2
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_1153 BIZKIT PARK3
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_1157 BIZKIT PARK1
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_1164 BIZKIT PARK4
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_1171 BIZKIT PARK5
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_1172 BIZKIT PARK11
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_1173 BIZKIT PARK6
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_1184 BIZKIT PARK7
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_1201 BIZKIT PARK8
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_1203 BIZKIT PARK9
2018-08-10-alcatraz-vrijdag-2018_1212 BIZKIT PARK10

Met dank aan Alcatraz Hard Rock & Metal Festival.

Tekst: Levi De Luycker, Sylvie Huybrecht en Erik van Damme. De bijdrages van Erik van Damme kan je ook lezen op www.musiczine.net

Foto’s: Bianca Lootens.

Leave Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *