Antwerp Metal Fest 2018: dag 2, een andere visie.

Antwerp Metal Fest – 01/07/2018 – Bouckenborgh Park, Merksem – Antwerpen

Helemaal overtuigd was ik niet van de affiche van AMF van dit jaar. Ik besef echter dat het niet altijd raak kan zijn. Niettemin heb ik heel wat respect voor het werk van Bob Van Gorp & Co. Als kleinere organisator kom je zowiezo op de x-ste plaats als het gaat over het kunnen vastleggen van groepen. Bovendien moet je het soms doen met wat voorhanden is. Ik hoor vaak sommigen zeggen: “En waarom boek je deze of gene band niet?” Mensen willen precies niet begrijpen dat een band boeken geen sinecure is. In theorie kan je elke band boeken … tenminste als je miljardair bent. Vele bands liggen onder contract bij Live Nation, kwestie van toch maar de kans te krijgen om op de festivals en in de clubs te kunnen spelen. Zij zijn het dan ook die vaak gaan bepalen wie waar zal spelen. Dus moet je het als organisator doen mat wat Live Nation aanbiedt. Bands zelf vastleggen los van een tournee, kost behoorlijk meer, aangezien je als organisator zelf alle kosten dan moet dragen. De meeste line-ups zijn dan ook het resultaat van eindeloos puzzelen. Op die manier is het een prestatie dat kleinere festivals zoals Alcatraz en Antwerp Metal Fest er toch nog in slagen waardige bands te strikken. De laatste jaren zagen we al zeer veel mooie shows op AMF. Denk maar aan Death Angel, Kataklysm, Obituary, Belphegor, Exodus, etc. Ook dit jaar staan er twee fantastische bands geprogrammeerd: Testament en Nile. Ik zou ze helaas niet zien aangezien uw reporter ter plaatse soms ook nog rekening dient te houden op een zondag met aardse dingen zoals de was en de plas, administratie en voorbereiding voor de werkweek: “Shit happens more than you can swallow”. Ik heb het dan ook moeten doen met minder bekende goden, maar daarom niet mindere goden.

Distillator / Carrion / Malevolence

Distillator (1)
Distillator (2)
Distillator (3)
Distillator (4)
Carrion (1)
Carrion (2)
Carrion (3)
Carrion (4)
Carrion (5)
Malevolence (1)
Malevolence (2)
Malevolence (3)
Malevolence (4)

Distillator is er zo een. Ondertussen zijn ze zowat de drie musketiers van de BENE-metalwereld geworden. Als je als organisator in nood zit, roep dan de hulp in van Distillator. Je bent zeker van een goede show en de mannen hebben achteraf altijd tijd zat voor de fans. De eerste slechte plaat van Distillator moet ik vooralsnog nog te horen te krijgen, net zoals in de eerste slechte show. Na Distillator mocht Carrion de massa overtuigen en dat deden ze middels brute death metal met verve. De tent stond bijna in lichtelaaie De plankenvloer werd hevig getest, maar hield stand. Qua originaliteit kan het nog een stukje beter, maar dat maakt de band ruimschoots goed qua inzet. De band had bovendien iets te vieren, aangezien hun tweede album net uit is op Mighty Music. Na Carrion was Malevolence onmiddellijk aan de beurt. Malevolence verraste met hun schitterende debuut ‘Reign of suffering’. Vier jaar later, in 2017, werd opvolger ‘Self Supremacy’ gelost en die viel wat mij betreft wat tegen. Live echter is de band één brok energie en staat de sound als een huis.

Bathsheba / I Am Morbid (2)

Bathsheba (1)
Bathsheba (2)
Bathsheba (3)
Bathsheba (4)
IAmMorbid (1)
IAmMorbid (2)
IAmMorbid (3)
IAmMorbid (4)
IAmMorbid (5)
IAmMorbid (6)

Soit, het einde van de set heb ik niet beleefd, aangezien ik me stilaan opmaakte voor de Belgische begrafenis van Bathsheba. Alleen bleek mijn leed geen gedeeld leed, want de interesse voor het afscheid van Bathsheba was eerder lauw. Aan de energie van Bathsheba ligt het niet, maar Bathsheba is niet het type band dat zich populair wil(de) maken middels goedkope trucjes. De muziek moest het dan maar doen, en de muziek zorgde ervoor dat Bathsheba wel een kleine schare trouwe fans heeft. Michele en Co gaven wat ze waard waren. De communicatie met het eerder dun bezaaide publiek bleef beperkt tot … niets. Ook geen aankondiging over het afscheid. Spijtig, want op die manier, win je geen harten. Het zou me niet verbazen dat we nooit meer horen van Michelle of de nadere bandleden. Het zou jammer zijn, want Bathsheba bracht mooie muziek. RIP Bathsheba. Of verrijs onder een andere naam zoals de ex-leden van Morbid Angel deden middels I Am Morbid. Over I Am Morbid zal ik kort zijn: Sommige verrijzenissen zijn geen cadeau. En toen was het tijd om huiswaarts te keren.

Met dank aan Tom De Smet en het volledige AMF-team.

Tekst: Frederik Blieck.

Foto’s: Luc Ghyselen.

Leave Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *