Fading Bliss: Journeys In Solitude

Een Belgische doom band: zo ken ik er maar weinig. Vandaar mijn interesse in het tweede album van Fading Bliss, een Luikse band opgericht in 2009, die zijn debuut album lanceerde in 2013. Al van bij het beluisteren van het eerste nummer, het prachtige ‘Ocean’, was ik al op slag in de ban van de sound van deze band. Melodieuze doom met een vleugje gothic, mannelijk grunts in combinatie met hemelse, vrouwelijke zang: dat is “my cup of tea”. Draconian is niet voor niets één van mijn favoriete bands. En dit gevoel bleef maar duren bij het beluisteren van de volgende drie nummers: topklasse wat deze zevenkoppige band brengt. De cover van ‘Forest’ van The Cure is bijvoorbeeld een pareltje. In tegenstelling tot funeral doom en pure doom is er geen zware depressieve sound maar eerder wat desolate melancholie met een constant zweverige toon. De zang van Mélanie past wonderwel bij de sound van de band en zorgt voor een extra gevoelige toets. Fans van de beginjaren van “The Big Three” (My Dying Bride, Anathema en Paradise Lost) zullen hiervan smullen maar ook Draconian, Vuolla, Hanging Garden en Katatonia fans mogen dit album blindelings aankopen. Ikzelf kan niet stoppen met luisteren naar de fantastische muziek van onze landgenoten.

Bart Verlinde (92)

Malpermesita Records

Tracklist: 1. Ocean 2. Mountain 3. Forest 4. Desert

Leave Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *