Kataklysm: Meditations

De Canadese death metalformatie Kataklysm is intussen al zesentwintig jaar bezig aan haar missie om alles te slopen wat op hun pad komt. Drie jaar na hun laatste wapenfeit ‘Of Ghosts And Gods’ halen Maurizio, Jean-François, Stephane en Olivier de mokerhamers nog eens boven voor een omineus dertiende album: ‘Meditations’. Als band die erom gekend staat heel moeilijk in een hoekje gedrumd te worden – het is niet echt brutal death metal, maar ook niet echt melodic – belooft Kataklysm ook deze keer heel wat uit haar mouw te zullen schudden. Het traditionele openingscitaat komt deze keer van de Ierse filosoof Edmund Burke: “For evil to triumph, it only takes good men to do nothing”. Deze ietwat defaitistische beschouwing zet meteen de toon voor ‘Meditations’, wat het ook de geknipte naam maakt: het album is heel wat melodischer en melancholischer dan Kataklysms voorgaande oeuvre. Dat valt nog niet meteen op in ‘Guillotine’, dat er als een stormram meteen stevig en zeer mathematisch de beuk in zet. Gitaren en drums vullen elkaar naar goede gewoonte zeer sterk en naadloos aan in strak afgemeten ritmes. Ook ‘Outsider’ begint met een compromisloos energiek riffje, gevolgd door een slepende sloophamer en een onweerstaanbare groovy train. Het patroon begint echter wel op te vallen: tussen al dat gebeuk dat alles aan flarden scheurt, springt het refrein er steeds schril uit met een veel trager tempo en ietwat (niet negatief bedoeld) zeurderige, melodisch-melancholische gitaren die wat doen denken aan Amon Amarth toen er van dat hele viking metal gedoe nog geen sprake was. De outro bestaat gelukkig wel uit een subliem riffje dat iedereen die ooit met een Harley over het asfalt heeft gescheurd, waarschijnlijk een minutenlange erectie zal bezorgen. Zo gaat het ook verder in ‘The Last Breath I’ll Take Is Yours’, dat zich onderscheidt met een onheilspellende intro met high pitch gitarensirenes en sterke bastoetsen waar het hoort. Het is een heel technisch nummer dat de gitaren in een onophoudelijke mathematische mantra houdt en daarom helaas voorbijvliegt voor je het goed en wel beseft. Ook dat is een rode draad in ‘Narcissist’: het album gaat echt als een sneltrein vooruit en hoewel alles wel goed in elkaar zit, missen we misschien een beetje meer variatie. ‘Born To Kill And Destined To Die’ is hierop de uitzondering met een tripje naar old school death metal in het genre van Memoriam en heel wat old school soleerwerk. Maurizio trekt zijn keelgat hier ook verder open dan ooit en omdat de melancholie hier in de minderheid is en zware stukken primeren, is dit misschien wel het meest “Kataklysm” nummer van allemaal. ‘In Limbic Resonance’ doet qua sfeer dan weer sterk denken aan ‘Under The Bleeding Sun’ uit Serenety In Fire. De tragische hoofdmelodie blijft doorheen het hele nummer rondspoken, wat de track doet baden in een melodic death metal en bij wijlen zelfs een beetje black metal sfeertje. Pas na ongeveer twee minuten breekt de Kataklysm-factor los. En hoe! Over de volgende nummers valt eigenlijk niet veel te vertellen wat ik hierboven niet al vermeld heb, behalve dat er naast sporadisch, naar metalcore neigend gitaargebruik, weer heel wat technische pareltjes tussen zitten! Samengevat bewijst Kataklysm met haar dertiende album ‘Meditations’ dat ze hun instrumenten als geen ander beheersen. Ze zijn perfect op elkaar ingespeeld en vullen elkaar als een indrukwekkende machine naadloos aan. Het nieuwe album bevat opnieuw moordende beukpartijen waar de traditionele fans van zullen smullen, maar met meer melodische en melancholische refreinen en een meer mistroostige sound, zullen ze misschien ook nieuwe “outsiders” aantrekken. Het is alleen jammer dat er erg weinig variatie in de nummers voorkomt, want ze lijken voorbij te vliegen en je wil niet dat deze plaat eindigt…

Sam Bruynooghe (75)

Nuclear Blast

Tracklist: 1. Guillotine 2. Outsider 3. The Last Breath I’ll Take Is Yours 4. Narcissist 5. Born To Kill And Destined To Die 6. In Limbic Resonance 7. And Then I Saw Blood 8. What Doesn’t Break Doesn’t Heal 9. Bend The Arc, Cut The Cord 10. Achilles Heel

Leave Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *