MelodicRockFest Scandinavia (2)

MelodicRockFest Scandinavia, dag 2 – 01/06/2018 – Malmö, Sweden

Dag 2: vrijdag 1 juni:

13u30: Boulevard (VIP only)

Dag twee van het festival opent met een akoestische set van Boulevard, die de dag erna ook nog zouden aantreden in “full force”. Maar het begon een beetje in mineur, want drummer Randall Stoll had iets verkeerd gegeten en moest noodgedwongen ziek in het hotel achterblijven. Hij had last van overgeven en dat was meteen een trigger die keyboardspeler Andrew Johns op vrolijke wijze “throw it up” begon te spelen …. Het werd eventjes improviseren zonder drummer. Leuk was dat het publiek ook vragen kon stellen of nummers aanvragen. Toen iemand vroeg wat het verschil is tussen nu en dertig jaar geleden, zei zanger David Forbes dat ze nu harder klinken en dikker waren. Andrew zei dat ze vroeger liedjes maakten over “love and dirty girls”, maar nu alles gaat over “death sucks”. De sfeer zat goed. Er werd in een ontspannen manier genoten van hun gekende nummers in unieke versies. Tijdens ‘Raining’, dat blijkbaar al een tijdje geleden was dat de heren dit nummer gespeeld hadden, ging Andrew even de mist in en ging grappend met zijn gezicht naar de muur staan. Opmerkelijk was dat hij toen, achterstevoren, met zijn rug naar het publiek begon te spelen. Je moet het maar doen, alles in spiegelbeeld zonder te kijken. Laatste nummer was ‘Never Give Up’ maar toch moesten de heren dat bijna noodgedwongen doen omdat een snaar gebroken was.

Line-up: David Forbes (lead vocals), Dave Corman (gitaar), Andrew Johns (keyboards, vocals), Mark Holden (sax), Cory Curtis (bass) en Randall Stoll (drums).

Boulevard / The Grand Masquerade

Boulevard (1)
Boulevard (2)
Boulevard (3)
Boulevard (4)
Boulevard (7)
Boulevard (9)
Boulevard (10)
Boulevard (11)
Boulevard (12)
Boulevard (13)
TheGrandMasquerade (4)
TheGrandMasquerade (6)
TheGrandMasquerade (7)
TheGrandMasquerade (8)
TheGrandMasquerade (11)
TheGrandMasquerade (13)
TheGrandMasquerade (15)
TheGrandMasquerade (17)
TheGrandMasquerade (19)
TheGrandMasquerade (21)

14u30: The Grand Masquerade

De heren van The Grand Masquerade hadden bijna beslist om niet aan te treden als opener op het grote podium. De dag ervoor was al hun materiaal gestolen. Ze hadden eraan gedacht om alles te annuleren. Niet evident om alles zo vlot te vervangen, maar ze konden blijkbaar op steun rekenen van collega’s en zo kon alles toch doorgaan. We zagen zeer dynamisch, jong geweld op podium, die pittige nummers brachten. Welke nummers dit waren kon ik niet achterhalen, maar ze speelden alsof hun leven ervan af hing. Ze hadden het publiek mee en als onbekende nieuwkomer is dat een gave. Het luide applaus van het publiek bewees dat iedereen hun prestaties wist te waarderen. Prachtige onbekende opener.

Line-up: Freddy Claye (lead vocals, bass), Ivve Danelli (lead vocals, gitaar), Martin Rhyder (vocals, drums) en John Sebastian (vocals, gitaar).

15u35: Talon

Op donderdag konden we drummer John Parker al aan het werk zien tijdens de Melodic Rock Fest Allstar Band, maar vandaag stond hij er met zijn eigen band Talon. Dat het er een stukje steviger aan toe ging, zal niemand ontgaan zijn. Enkele keren sprak zanger Michael O’Mara ons toe met “Feel the US love coming your way”. En dat we het gevoeld hebben zal wel duidelijk geweest zijn. Hij zei dat het een X-rated show was en dat zal hij wellicht besloten hebben door de vele reacties van het enthousiaste publiek. Talon bracht een sterke muzikale show, waar vele topartiesten het beste gaven. Vooral ‘Raise Them High’ sprong eruit want iedereen deed mee. Ze hadden er duidelijk zin in en het klonk allemaal best pittig en overtuigend, ook al kende ik bijlange niet alle nummers. Daar zal de geoliede gitaartandem Kory Voxen en Jim Kee wel een stuk voor tussen zitten. Naar het einde toe werden alle muzikanten netjes voorgesteld en op luid applaus ontvangen.

Line-up: Michael O’Mara (lead vocals), Kory Voxen (gitaar), Jim Kee (gitaar), Phil Keller (bass) en John Parker (drums).

Setlist: ‘Fire In Your Soul’ / ‘Holly Would’ / ‘Paradise’ / ‘Set Me Free’ / ‘Spun’ / ‘Mother Mary’ / ‘Talon In My Heart’ / ‘Rise Em’ High’ / ‘Wrecking Ball’

Talon / Degreed

Talon (5)
Talon (6)
Talon (7)
Talon (8)
Talon (9)
Talon (13)
Talon (16)
Talon (17)
Talon (18)
Talon (21)
Degreed (1)
Degreed (2)
Degreed (3)
Degreed (5)
Degreed (10)
Degreed (11)
Degreed (13)
Degreed (14)
Degreed (15)
Degreed (20)

16u50: Degreed

Niettegenstaande hun platte band onderweg naar het festival kwamen de heren van Degreed netjes op tijd. Deze band bestaat slechts uit vier man maar zetten een geluid neer dat soms met zes man nog niet gehaald wordt. Het nummer ‘War’ is daar een goed voorbeeld van. De power ballade ‘Tomorrow’ die erna komt, toont een andere kant van deze voortreffelijke band. Ook ‘If Love’ wordt met keyboard en zang ingezet maar wordt als stevig melodieus nummer verdergezet. Ze rockten als het moest en voor mij was deze eerste live ontmoeting met de band erg goed meegevallen. De Ozzy Osbourne cover ‘Bark At The Moon’ was een leuke verrassing als afsluiter, zeker toen deze aangekondigd werd als “This is a party so let the madness begin”.

Line-up: Robin Ericsson (vocals, bass), Mats Ericsson (drums), Micke Jansson (keyboards) en Daniel Johansson (gitaar, backing vocals).

Setlist: ‘Black Cat’ / ‘Sugar’ / ‘Little Bit’ / ‘Captured By The Moment’ / ‘War’ / ‘Tomorrow’ / ‘If Love’ / ‘Scam’ / ‘Bark At The Moon’

18u05: Edens Curse

Een van de redenen waarom ik afgezakt was naar het festival, was Eden’s Curse. Ik heb dit gezelschap al enkele keren aan het werk gezien en telkens konden ze me overtuigen. Toen gitarist Thorsten Koehne op podium kwam, zullen velen zijn speciale gitaar wellicht opgemerkt hebben. Niet alleen van vorm, maar ook omdat de man linkshandig gitaar speelt lijkt het voor ons allemaal gespiegeld. Toch viel het op dat de muzikanten niet altijd even synchroon waren en dat bleek door technische problemen, waardoor volledig zonder synchronisatie moest gespeeld worden. Dit euvel kon gelukkig opgelost worden en het nummer werd herbegonnen. Na hun optreden kon ik nog een toffe babbel maken met Nikola, Paul, John en Christian aan de merchandise stand. Thorsten zag ik een tijdje later toevallig in het restaurant en daar vertelde hij me over hun grootse plannen voor het najaar met de Michael Schenker tour.

Line-up: Nikola Mijic (vocals), Thorsen Koehne (gitaar), Paul Logue (bass), John Clelland (drums) en Christian ‘Chrism’ Pulkkinen (keyboards)

Setlist: ‘Reign Of Terror’ / ‘Break The Silence’ / ‘Pretender Fly Away’ / ‘Turn The Page’ / ‘Sell Your Soul’ / ‘Unbreakable’ / ‘Evil & Devine’ / ‘Angels & Demons’

Eden’s Curse / Crazy Lixx

EdensCurse (2)
EdensCurse (4)
EdensCurse (6)
EdensCurse (8)
EdensCurse (10)
EdensCurse (19)
EdensCurse (20)
EdensCurse (21)
EdensCurse (26)
EdensCurse (30)
CrazyLixx (3)
CrazyLixx (5)
CrazyLixx (8)
CrazyLixx (10)
CrazyLixx (11)
CrazyLixx (14)
CrazyLixx (17)
CrazyLixx (19)
CrazyLixx (20)
CrazyLixx (22)

19u20: Crazy Lixx

Crazy Lixx speelden ook een thuismatch. Niettegenstaande de grote internationale opkomst, bleken ook veel lokale fans afgezakt te zijn voor deze glam metalband. Dit was te horen aan de vele fans die de nummers volledig konden meezingen. Leuk was de opmerking waarin zanger Danny Rexon sprak over de grote internationale opkomst. Normaal is het de band die op tournee gaat en niet de fans die de band nareizen, maar gezien vele bands op dit festival is het wel de moeite om de trip te maken. Crazy Lixx kon het publiek overtuigen door hun sterk dynamische show.

Line-up: Danny Rexon (vocals), Joél Cirera (drums), Jens Sjöholm (bass), Chrisse Olsson (gitaar) en Jens Lundgren (gitaar).

Setlist: ‘Wild Child’ / ‘Hell Raising Woman’ / ‘XIII’ / ‘Children Of The Cross’ / ‘Rock And A Hard Place’ / ‘Blame It On Love’ / ‘Walk The Wire’ / ‘Killer’ / ’21 ‘Till T Die’

20u35: Kee Marcello

Kee Marcello, die in 1960 het levenslicht zag als Kjell Hilding Lövbom, is een gevestigde waarde in de AOR wereld. Alhoewel hij vertelde dat het leven als rockzanger zijn eigen zoon niet kon overtuigen, was hij enthousiast over de eighties, waar dit genre van muziek hoogtij vierde. De man vertelde nog dat hij de week voordien in het Zweedse “Hall Of Fame” in de prijzen gevallen was. De setlist was wellicht een serieuze opdracht, gezien de vele jaren dat deze artiest op podium staat. Met ‘Don’t Miss You Much’ kreeg hij het publiek helemaal aan zijn kant. Al was dat soms een opdracht, gezien de man er zijn tijd voor nam tussen de nummers om met zijn publiek te keuvelen. Maar toen de nummers ‘Carrie’ en ‘Grirl From Lebanon’ eraan kwamen zag ik iedereen meezingen. ‘Superstitious’ werd aangekondigd als “you might know this one otherwise you have been living in a cage”. Die kregen we in een speciale versie met reggae intermezzo. En natuurlijk kon ‘The Final Countdown’ met vingervlugge gitaarsolo niet ontbreken.

Line-up: Kee Marcello (vocals), Johnny Scaramanga (gitaar), Ken Sandin (bass), Darby Todd (drums) en P-O Nilsson (keyboards).

Setlist: ‘Let The Good Times Rock’ / ‘Scaling Up’ / ‘More Than Meets The Eye’ / ‘Fix Me’ / ‘Don’t Miss You Much’ / ‘Girl From Lebanon’ / ‘Carrie’ / ‘Talk Of The Town’ / ‘Black Hole Star’ / ‘Tower’s Calling’ / ‘Superstitious’ / ‘The Final Countdown’

Kee Marcello / FM

KeeMarcello (1)
KeeMarcello (3)
KeeMarcello (4)
KeeMarcello (6)
KeeMarcello (7)
KeeMarcello (8)
KeeMarcello (9)
KeeMarcello (10)
KeeMarcello (14)
KeeMarcello (15)
FM (3)
FM (8)
FM (9)
FM (11)
FM (13)
FM (14)
FM (16)
FM (17)
FM (19)
FM (20)

22u05: FM

Headliner van de hardste dag van het festival was FM. Deze band begon in 1984 en legde daar de referentie voor dit genre. Echter in 1995 gingen ze even uit elkaar maar sedert 2007 staan ze er terug, sterker dan ooit. Voor deze show konden ze dan ook putten uit een ellenlange lijst van hits om hun setlist samen te stellen. Na wat technische problemen, het lijkt wel een doomdag hiervoor, konden ze, een klein half uurtje later dan gepland, met geweldig applaus het podium opkomen. Na enkele nummers was het publiek zo onder de indruk dat een groot applaus zanger Steve Overland verwonderd op het podium liet staan met enkel “waaw waaw waaw” als commentaar. ‘Someday’ was een nummer dat ze al een tijdje niet meer live gespeeld hadden. Dat kon het uitgelaten publiek goed smaken want onder luid applaus bedankte Steve met “You’re amazing”. De lange kabels raakten soms wel eens vernesteld, maar dat kon zanger en gitarist weinig parten spelen. Nieuwkomer in de lijst was ‘Killed By Love’. Dat het daardoor warm werd, had de security ook gezien en deelden water uit aan de eerste rijen van het publiek. Wat voor mij als een van de beste nummers overkwam was ‘Dream That Died’. Oudere nummers (die hij dan aankondigde als “songs when we had long hair and were beautiful”) werden met recenter materiaal gewisseld. Na de set zei de band dat dit het beste publiek was van deze tour. Die nacht werd magie geschreven in de mytische locatie, ik garandeer het je.

Line-up: Steve Overland (vocals, gitaar), Merv Goldsworthy (bass), Pete Jupp (drums), Jem Davis (keyboards) en Jim Kirkpatrick (gitaar)

Setlist: ‘Black Magic’ / ‘I belong To The Night’ / ‘Life Is A Highway’ / ‘Someday’ / ‘Killed By Love’ / ‘Metropolis’ / ‘Over You’ / ‘Dream That Died’ / ‘Does It Feel Like Love’ / ‘Closer To Heaven’ / ‘Bad Luck’ / ‘Tough It Out’ / ‘That Girl’ / ‘Midnight’ / ‘Story’ / ‘Burning’

Met dank aan Micko Twedberg.

Tekst en foto’s: Andy Maelstaf.

Leave Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *