Black Stone Cherry: Family Tree

Dankzij hun titelloze debuut in 2006 werd Black Stone Cherry in één adem genoemd met bands als Black Label Society, Lynyrd Skynyrd of Alice In Chains. De Amerikaanse band bleef doorheen de jaren op diezelfde weg verdergaan tot ‘Kentucky’ (2016). Met ‘Family Tree’ lijkt Black Stone Cherry plots andere kanalen aan te boren, nog steeds met respect voor hun ‘roots’. Echter voegt de band er anno 2018 duidelijk andere wendingen aan toe, waardoor we aangenaam worden verrast. Met songs als ‘New Kinda Feelin’, ‘Carry Me On Down The Road’ en ‘Bad Habit’ wordt gekozen voor een meer gestroomlijnde, haast slome tot aanstekelijke aanpak die ons eveneens kan bekoren. Vooral die lekker lange tot verschroeiende gitaar solo’s bezorgen ons daarbij telkens een adrenalinestoot van jewelste. Black Stone Cherry brengt bovendien enorm wat variatie binnen de nieuwe schijf. klinkt fris en monter en bewijst dat nieuwe bladzijden durven omslaan niet per se moet leiden tot flauwe afkooksels van wat ooit was. Soms wordt het tempo opgedreven, waardoor de old school Black Stone Cherry even om de hoek komt kijken. Andere keren gaat het er dan weer wat rustiger aan toe, en bezorgt de band je zelfs enkele kippenvelmomenten. Door andere bronnen aan te boren binnen hun muziek, klinkt Black Stone Cherry vooral meer avontuurlijker dan ooit tevoren. Het buiten de lijntjes kleuren werpt op deze schijf dan ook zijn vruchten af. Niet dat de band een totaal andere weg opgaat dan voorheen – een totale stijlbreuk zouden we niet kunnen aanvaarden geven we toe – maar die vette knipogen naar een gestroomlijnde aanpak zoals bij songs als ‘My Last Breath’ bezorgt ons toch enkele kroppen in de keel, waardoor we telkens opnieuw over de streep worden getrokken. Anno 2018 haalt Black Stone Cherry eveneens zijn inspiratie bij blues rock. Dat horen we duidelijk terug in de sound op verschillende songs, en daar kan nooit iets mis mee zijn. Een titel als ‘You Got The Blues’ laat niets aan het toeval over. Bij daarop volgende songs als ‘I Need A Woman’ en ‘Get Me Over You’ hoor je eveneens referenties naar blues terug, waardoor de fans van het eerste uur wellicht even raar zullen opkijken, maar voor wie open staat voor een band die zichzelf heruitvindt, is deze schijf zeker en vast een aanrader. We kunnen dan ook besluiten dat Black Stone Cherry dus vooral een knappe plaat aflevert, waarbij elementen uit hun rijkelijk metal verleden worden vermengd met gezapige blues elementen, waardoor een ruimer publiek aan blues, metal en aanverwante liefhebbers over de streep zou moeten worden getrokken. ‘Family Tree’ laat dus vooral een band horen die durft evolueren en weigert de gemakkelijke weg te kiezen. Daarvoor kan ik, als liefhebber van bands die durven buiten hun comfortzone te treden, enkel en alleen maar bewondering opbrengen. De fans van het eerste uur hoeven echter ook niets te vrezen. De band begaat dus andere wegen dan voorheen en bezorgt je de ene boost na de andere adrenalinestoot, maar blijft zijn roots toch heel subtiel nog steeds trouw. ‘Family Tree’ is gewoon een andere bladzijde, van een band die na al die jaren nog steeds staat als een huis en zichzelf blijft heruitvinden.

Erik van Damme (80)

Mascot Records / Mascot Label Group

Tracklist: 1. Bad Habit 2. Burnin’ 3. New Kinda Feelin 4. Carry Me On Down The Road 5. My Last Breath 6. Southern Fried Friday Night 7. Dancin’ In The Rain 8. Ain’t Nobody 9. James Brown 10. You Got The Blues 11. I Need A Woman 12. Get Me Over You 13. Family Tree

Leave Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *