Grimner: Frost Mot Eld

Ted Sjulmark (lead gitaar, harsh vocals) en Henry Persson (drums) begonnen in 2008 in Motala met Grimner, een band die een mix brengt van folk en metal dat we heden ten dage bestempelen als folkmetal of als pagan metal. Terwijl een eerste demo, ‘A Call For Battle’ (2010), nog volledig in de Engelse taal werd gebracht, stapte de band daarvan af en sinds de ep ‘Färd’ (2012) worden alle teksten in hun Zweedse moedertaal gebracht. Het debuutalbum, ‘Blodshymner’ (2014), werd goed ontvangen en dat resulteerde in een stek als support act voor Korplikaani in hun thuisland en tournees doorheen België, Nederland, Denemarken Duitsland en hun eigen thuisland. En nu komt het huidige zestal – naast Ted en Henry hoor je hier verder Marcus Asplund Brattberg (ritme gitaar, clean vocals), David Fransson (bass), Kristoffer Kullberg (keyboards) en Johan “Rambo” Rydberg (fluit, mandola en Zweedse doedelzakken) – er dus aan met dit tien tracks tellend nieuwe album. Met hun teksten over de Noorse Goden – en dan is natuurlijk Ragnarok ook niet veraf – maar ook over veldslagen uit lang vervlogen tijden, is het duidelijk dat de keuze voor hun moedertaal als vocale uitlaatklep voor de hand ligt. Het zorgt meteen voor een duidelijke herkenningspunt. Dankzij twee verschillende vocalisten, die dan ook nog eens een verschillende zangstem hanteren, creëert Grimner diepgang en variatie in het vocale gedeelte. Dat die soms ook nog extra ondersteund wordt door samenzang en/of koorzang is een pluspunt. Muzikaal krijg je een mix van hardere, donkere stukken waar metal de boventoon voert en de meer speelse, joviale, vlotte en opzwepende stukken die je meer richting folk duwen. Dat zorgt voor een welbekende sfeer die al zovele andere bands hebben voorgedaan. Waarom zou je dan toch voor Grimner kiezen: wel, vooral voor het fiet dat de heren ook authentieke folkinstrumenten gebruiken die toch een duidelijke meerwaarde betekenen in het genre dan enkel “folkklanken’ die uit een keyboard worden gehaald. En het mag duidelijk zijn dat dit zestal knappe songs in elkaar heeft gearrangeerd met een goed oog voor de opbouw én heel veel variatie op gebied van instrumenten. Een track wil ik er toch speciaal uitpikken: ‘Mörkrets Hem’ dat een stuwend ritme meekreeg dat me meteen doet denken aan wat we nu kennen als “Neue Deutsche Härte”, maar dat door het schitterend werk op de fluit een aanstekelijke folkmelodie meekreeg en dankzij de harde vocalen gewoonweg geklasseerd kan worden als pagan metaltrack. Meteen kan je zelf al inschatten dat ik persoonlijk dit een heel knap album vind. Fans van het genre kunnen hun geldbuidel al meteen bovenhalen.

Luc Ghyselen (85)

Despotz Records

Tracklist: 1. Res Er Mina Söner 2. Eldhjärta 3. Nordmännens Raseri 4. Enhärjarkväde 5. Midgård Brinner 6. Vargarnas Tid 7. Mörkrets Hem 8. Etter och Flammor 9. Muspelheims Härskare 10. Frost Mot Eld

Leave Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *